Hoe de christelijke natie Amerika wordt beïnvloed door de geest van antichrist

ONDERWERPEN: Het misbruik van gevangenen en de wens om de oorlog te rechtvaardigen – de geascendeerde meesters willen de Verenigde Staten niet vernederen – zij willen dat alle naties hun les leren – op koers blijven – onbuigzaamheid leidt tot een ramp – zwart-witdenken werkt niet meer – de Verenigde Staten is de tegenstander van het universum zelf en kan niet winnen – onevenwichtigheid veroorzaakt door dualistisch denken – bepalen wie de vijand in de buitenwereld is, en denken dat de vijand doden alle problemen wel oplost – naar de Christusgeest reiken – denkwijze die voor de grootste gruweldaden in de geschiedenis heeft geleid – een vacuüm in de Koude Oorlog – de islam als de vijand van Amerika definiëren – zwart-witdenken in Irak – epische strijd vindt plaats in het hoofd van ieder mens – Amerika moet een hogere visie op het christendom krijgen – met je hoofd tegen de muur van het universum bonzen

Vraag van Kim: Jezus, ik heb net de bespreking van de oorlog in Irak die jij vorig jaar hebt gegeven nog eens gelezen. Ik heb speciaal op het volgende gelet:

Ik voorspel dat als de regering besluit aan een oorlog tegen Irak te beginnen, het zeer waarschijnlijk is dat dit later als de grootste vergissing van de regering Bush zal worden gezien. Ik voorspel ook dat zo’n oorlog niet het risico op terroristische aanvallen op Amerikaanse belangen vermindert. In tegendeel, waarschijnlijk zullen verdere aanvallen worden aangewakkerd. Bovendien zal oorlog met Irak de wereldvrede niet bevorderen. In tegendeel, het zal er enkel voor zorgen dat veel andere naties, onder wie Iran en Noord Korea, zich bedreigd voelen door wat ze onvermijdelijk als Amerikaanse agressie zullen zien.

Het simpele feit is dat na de aanvallen op 11 september 2001, de Verenigde Staten in een positie was om als het slachtoffer te worden beschouwd en daardoor wijdverbreide steun en samenwerking kreeg. Een oorlog tegen Irak zal zeker de indruk weghalen dat de Verenigde Staten het slachtoffer is. In plaats daarvan zal ze als agressor worden gezien en de internationale steun en samenwerking zal verdampen, zoals al in de Verenigde Naties duidelijk wordt.

Ik voorspel dat als de regering Bush oorlog tegen Irak begint te voeren, deze oorlog ingewikkelde gevolgen heeft die de Verenigde Staten, en natuurlijk de hele planeet, de komende tijd nog lang zullen achtervolgen. In het allerergste geval bestaat het risico, niet een groot risico, maar wel een risico, dat de oorlog tegen Irak tot een wereldwijd conflict kan escaleren. Als zo’n conflict zich ontvouwt, begint het waarschijnlijk met een toename van het aantal terroristische aanvallen. Maar er bestaat een reëel risico dat de situatie kan escaleren tot een totale oorlog tussen natiestaten. Wie kan zeggen hoe ver zo’n conflict misschien escaleert?

Ik vraag me af of je nog iets hebt te zegen over de laatste ontwikkelingen, zoals het voortdurende geweld en het probleem om gevangenen te misbruiken?

Antwoord van geascendeerde meester Jezus door Kim Michaels (11 mei 2004):

Ik heb inderdaad verscheidene opmerkingen te maken. In de eerste plaats hoop ik dat de mensen zich zullen gaan afvragen of er verband bestaat tussen het misbruik van gevangenen en het feit dat de regering van de Verenigde Staten, vooral in het najaar van vorig jaar toen veel van het misbruik plaatsvond, onder zeer hoge internationale druk stond om massavernietigingswapens te vinden, om Sadam Hoessein te vinden, of door de link met de terroristen in Al-Qaeada te vinden om de oorlog te rechtvaardigen. Zou dit misschien binnen het systeem het denkkader hebben gevormd dat het gerechtvaardigd lijkt om te doen wat nodig was om de informatie die men zo heel graag wilde te krijgen? Als dat zo is, tot hoe hoog in de rangen van het leger en de regering gaat deze denkwijze dan?

Met andere woorden, is het waarschijnlijk dat het misbruik slechts werd gecreëerd door het initiatief van een handvol burgerwachten, zoals de regering momenteel beweert, of was er een dieper systematisch probleem dat uit de nood ontstaat om de oorlog te rechtvaardigen? Ik voorspel dat er in de komende weken meer ontmaskeringen komen en ik hoop dat ze daadwerkelijk alles blootleggen wat er in deze kwestie bloot te leggen valt – en ik kan je ervan verzekeren dat er veel bloot te leggen valt.

Mijn tweede opmerking is dat geen enkel lid van de geascendeerde meesters de wens heeft om de Verenigde Staten vernederd te zien worden in de ogen van de wereld. We hebben deze oorlog niet gesteund, zoals ik in mijn vorige besprekingen heb uitgelegd, maar we zouden graag willen dat de Verenigde Staten, en alle partijen die erbij betrokken zijn, uit die situatie komen op een manier die tot echte vooruitgang kan leiden met betrekking tot het vormen van een vreedzamere wereld. Met andere woorden, we zouden graag willen dat alle naties die erbij betrokken zijn de beste lessen leren die ze maar kunnen leren, die lessen integreren in hun beleid en dan een constructieve richting opgaan.

In dat opzicht maken we ons ernstig zorgen wanneer we horen dat de president van de Verenigde Staten en de meesten die hem steunen in de regering en het leger – zelfs een aantal stemmen in de media – zeggen dat de Verenigde Staten gewoon op koers moet blijven in Irak. Er lijkt een denkwijze te bestaan dat als de Verenigde Staten blijft doen als ze tot nu toe gedaan heeft, er dan op den duur iets verandert en de film een happy end krijgt. Ik kan de mensen misschien nog eens herinneren aan de definitie van waanzin van Albert Einstein, namelijk dat je hetzelfde blijft doen, maar andere resultaten verwacht.

Wij, de geascendeerde meesters, zijn al duizenden jaren bij de mensheid betrokken en we hebben iedere fout gezien die in de geschiedenis van de mens werd gemaakt. Niets baart ons meer zorg dan een krachtige politieke of militaire leider horen zeggen dat hij niet van koers zal veranderen wat er ook gebeurt. Deze onbuigzaamheid en onwil om zich aan te passen aan omstandigheden is de oorzaak van enkele van de grootste militaire en politieke rampen die de geschiedenis van de mensheid kent. Het is een denkwijze die altijd uit hoogmoed ontstaat, maar in dit geval zit er meer achter dan alleen maar hoogmoed en arrogantie.

Zoals ik zei, zou ik willen dat de Verenigde Staten de beste les uit deze oorlog haalt. De beste les is dat het zwart-witdenken niet meer werkt in de wereld van tegenwoordig. Deze vorm van denken kan gewoonweg niet de resultaten opleveren die in harmonie zijn met het grotere goed voor iedereen. Als jij je acties laat leiden door het zwart-witdenken is dat in feite een recept voor rampen. De reden hiervoor is heel simpel.

Zoals ik uitleg in een andere verhandeling, zijn de cycli veranderd en is de mensheid een nieuw tijdperk ingegaan, een nieuwe spirituele cyclus. Zoals Moeder Maria in haar verhandelingen uitlegt, is het heel erg belangrijk om het evenwicht te bewaren tussen de uitbreidende kracht van de Vader en de samentrekkende kracht van de Moeder. Dit is veel belangrijker geworden in het huidige tijdperk en ik kan je ervan verzekeren dat elke vorm van onevenwichtigheid leidt tot spanning en op den duur zelfvernietiging. Als je uit je evenwicht raakt, creëer je een actie, en het universum zal onmiddellijk een reactie creëren die het tegenovergestelde van jouw actie is. Als je in dezelfde richting blijft gaan zonder bereid te zijn jouw aanpak te veranderen, bied je tegenstand aan het universum zelf en geen enkele natie, zelfs de Verenigde Staten niet, kan tegenstand bieden aan het universum en winnen.

De essentie van onevenwichtigheid is de vorm van zwart-witdenken waarin je de wereld in simplistische termen definieert. Dit is precies de manier van denken die de Verenigde Staten ertoe heeft gebracht om oorlog te gaan voeren tegen Irak. Laat me in alle eerlijkheid duidelijk maken dat president Bush niet door dit type denken werd gedomineerd toen hij aan zijn ambt begon. Hij was een veel evenwichtiger en pragmatischer politicus in die tijd. Maar na de terroristische aanslagen op 11 september 2001 raakte president Bush veel meer door het zwart-witdenken beïnvloed.

Deze denkwijze is een direct gevolg van de onevenwichtige aanpak van het christendom die al 2000 jaar aan de gang is en die in de Verenigde Staten de meest extreme uitdrukkingsvorm vormt als de fundamentalistische beweging. Deze beweging wil alles in simplistische termen definiëren als een strijd tussen goed en kwaad en dit leidt ertoe dat mensen alles definiëren als óf goed, wat betekent wit, óf slecht, wat betekent zwart, zonder nuances ertussenin. Ik spreek hier niet over rassen, ik spreek gewoon over de kleuren zwart en wit.

Ik ontken op geen enkele manier dat er op deze planeet een epische strijd tussen goed en kwaad gaande is. Maar zoals ik overal op deze website probeer uit te leggen, kun je het verschil tussen goed en kwaad niet begrijpen of definiëren met het dualistische denken, omdat voor het dualistische denken alles relatief is, wat betekent dat goed en kwaad ook relatieve termen worden. Dit leidt ertoe dat mensen een vijand in de buitenwereld als de bron van het kwaad definiëren en geloven dat ze, als ze slechts de vijand in de buitenwereld vernietigen, het kwaad op deze planeet hebben vernietigd.

Bijna twee millennia lang hebben bepaalde mensen in het orthodoxe christendom vijanden in de buitenwereld gedefinieerd als de vertegenwoordigers van de antichrist. Dit heeft tot de kruistochten, de inquisitie, de vervolging van wetenschappers en vele andere gruweldaden geleid. De reden is dat jij je wanneer je het zwart-witdenken begint te accepteren, op een glijdende schaal begeeft en voor je het weet, raak je verzeild in één van de meest subtiele leugens die door de krachten van de antichrist worden bevorderd, namelijk de leugen dat het doel de middelen heiligt. Dit leidt al gauw tot de overtuiging dat het hogere doel om wat jij als het kwaad definieert te verwijderen, kan rechtvaardigen om de wetten van God te overtreden, zoals het gebod gij niet zult doden of mijn geboden in de Bergrede. Dit zorgt ervoor dat de mensen gevangen komen te zitten in een bewustzijnsstaat waarin ze ervan overtuigd zijn dat ze goede christenen zijn, maar hun acties zijn een directe schending van alles waar ik voor sta. Ze beseffen gewoon niet dat de antichrist een bewustzijnsstaat is die de relatieve standpunten van het dualistische denken verheft tot onfeilbare doctrines die het tegenovergestelde van de waarheid van Christus zijn.

Wat ik hoop is dat de intelligentere mensen in de Verenigde Staten en overal ter wereld, zullen leren door het gadeslaan van de gebeurtenissen rondom de oorlog in Irak, is dat jij, wanneer jij je bezighoudt met zwart-witdenken, gewoon een tegenstander voor je daden creëert die jou op den duur vernietigt – tenzij je jouw denkwijze verandert.

Mijn punt is dat de enige manier om goed en kwaad juist te definiëren, is door naar het hogere inzicht te reiken van de Christusgeest. Wanneer je dat perspectief hebt, zie je dat goed en kwaad gedefinieerd moeten worden als bewustzijnsstaten en dat ieder menselijk wezen en iedere natie het potentieel heeft om zowel voor goed als kwaad het instrument te zijn. Daarom valt het nooit goed te keuren dat je generalisaties maakt en zegt dat een bepaalde groep mensen, een bepaald ras of een bepaalde natie, het kwaad is en dat het daarom gerechtvaardigd is om hen allemaal te doden. Dit is een simplistisch zwart-witperspectief dat slechts tot rampen leidt. Op den duur zal het, vooral in dit nieuwe tijdperk, tot zelfvernietiging leiden voor degenen die aan deze denkwijze vasthouden.

Ik kan er misschien aan toevoegen dat deze denkwijze heeft geleid tot de grootste conflicten in de geschiedenis. Een typisch voorbeeld van het zwart-witdenken was Nazi Duitsland. Maar de reden dat Nazi Duitsland aan de macht kwam, was dat het zwart-witdenken in veel Europese naties en de Verenigde Staten in opkomst was. Nazi Duitsland werd daarom de reactie op de actie van het zwart-witdenken die al in het westen aanwezig was. Na de Tweede Wereldoorlog raakte het westen in een machtsstrijd met de Sovjet Unie verzeild. Beide zijden in dit conflict werden hevig beïnvloed door het zwart-witdenken, maar de Sovjet Unie was extremer dan het westen en daarom is de Sovjet Unie uiteindelijk onder haar eigenlijk gewicht ingestort.

Tijdens het presidentschap van Clinton zat de Verenigde Staten in een vacuüm dat na de instorting van de Sovjet Unie overbleef. Nadat ze decennia lang gestreden had tegen een vijand in de buitenwereld, had de Verenigde Staten geen duidelijke vijand meer. Helaas heeft de Verenigde Staten niet het noodzakelijke zelfonderzoek gedaan dat ertoe had kunnen leiden dat ze het zwart-witdenken opgaf en naar een hoger nationaal bewustzijn reikte. Als gevolg daarvan, en als gevolg van het gebrek aan integriteit dat aan de oppervlakte kwam tijdens het presidentschap van Clinton, werd de stem van bepaalde krachten in de Verenigde Staten luider en die krachten zijn exponenten van het zwart-witdenken.

De opkomst van het fundamentalistische denken leidde tot het vormen van een tegenkracht en deze kracht kon zich feitelijk tot uitdrukking brengen door de terroristische aanvallen op 11 september. Ik zeg niet dat deze kracht niet al een tijdje aanwezig was. Ik zeg dat de toename van het zwart-witdenken in de Verenigde Staten de terroristische aanvallen in beweging heeft gezet.

Zoals ik heb uitgelegd in mijn verhandelingen over de oorlog in Irak en de aanvallen van 11 september, had de Verenigde Staten een unieke kans om naar de wereld te reiken en ware broederschap te smeden die geleidelijk tot een echte oplossing van het probleem van terrorisme had kunnen leiden – die tussen haakjes grotere economische gelijkheid op de wereld zou vereisen.

In plaats daarvan kwam de Amerikaanse president onder invloed van bepaalde krachten in de Verenigde Staten die exponenten zijn van het zwart-witdenken. De president heeft toen dit zwart-witdenken gebruikt om een vijand in de buitenwereld te definiëren, waarvan ik moet zeggen dat die in veel kringen in Amerika, wordt gezien als de religie de islam zelf. Ik weet heel goed dat iedereen deze aantijging zal ontkennen. Maar toch moet ik zeggen dat de krachtigste exponenten van het zwart-witdenken bepaalde christelijke groepen in de Verenigde Staten zijn en veel mensen in die groepen beschouwen de islam als de echte vijand van het christendom en de westerse beschaving – zelfs de echte antichrist. Deze manier van denken heeft direct tot de definitie van de As van het Kwaad geleid wat op den duur tot de oorlog met Irak heeft geleid.

Ik besef dat de president en de meeste van zijn adviseurs echt hebben geloofd dat als Sadam Hoessein eenmaal uit zijn macht ontheven was, het volk in Irak de Amerikanen als de bevrijders zou verwelkomen. Ik besef dat deze mensen oprecht geschokt waren toen dit niet gebeurde en ze blijven maar geloven dat als de Verenigde Staten op koers blijft het volk van Irak dan op den duur wel bijtrekt. Maar wat de Amerikaanse regering niet begrijpt, is dat de krachten van actie en reactie ook binnen de natie Irak spelen.

De neiging tot zwart-witdenken van het volk in Irak heeft de tegenkracht in de vorm van Sadam Hoessein en zijn onderdrukkende regering in het leven geroepen. Dit is een probleem dat je in het algemeen in het Midden-Oosten tegenkomt. Zoals ik in mijn verhandeling over waarom de Joden en de Arabieren elkaar haten, heb uitgelegd, zijn er veel mensen in het Midden-Oosten die zonder vijand in de buitenwereld gewoon niet kunnen functioneren. Voor het volk van Irak werd dat hun eigen leider.

Nu die leider weg is, voelt het volk van Irak op onderbewust niveau een vacuüm. Ineens is de vijand die ze zo haatten en die hen een excuus heeft gegeven om hun bewustzijnsstaat niet te veranderen (door de vijand in zichzelf onder ogen te komen) weg. Dit betekent dat hun gevoel van stabiliteit, dat Sadam Hoessein heeft geleverd (net als het communisme in de Sovjet Unie en Hitler in Nazi Duitsland) weggehaald is en omdat ze er nog niet aan toe zijn om de verantwoording voor zichzelf en hun natie te nemen, hebben ze vrees voor de toekomst. Daarom reageren ze met angst in plaats van zich door de Verenigde Staten bevrijd te voelen en verplaatsen ze die haat voor hun vroegere dictator naar de natie die hen in die onzekere situatie heeft gebracht.

Zie je, het zwart-witdenken is een vorm van spirituele onvolwassenheid en het kenmerk van deze onvolwassenheid is dat de mensen niet de verantwoording kunnen of willen nemen voor hun eigen leven en hun verlossing. Daarom vallen ze ten prooi aan het simplistische denken dat de wereld definieert in termen van zwart en wit. Er is een epische strijd tussen goed en kwaad, en dat is de strijd die wordt uitgevochten door krachten die ver boven jouw macht liggen en een extern strijdperk. Dus is het niet jouw schuld en hoef jij je bewustzijnsstaat niet te veranderen en verantwoording voor jezelf te nemen.

De volwassener aanpak is beseffen dat de strijd tussen goed en kwaad een strijd is tussen twee bewustzijnsstaten en daarom is het een innerlijke strijd die in de gedachten en het hart van alle menselijke wezens wordt gestreden. De externe gevechten zijn gewoon uitdrukkingsvormen van wat er in het collectieve bewustzijn gaande is en daarom verandert de situatie pas wanneer de mensen hun bewustzijn veranderen. Deze verandering moet op individuele basis beginnen en iemand moet het proces in gang zetten – wat betekent jij. Ik leg dit gedetailleerder uit in een andere verhandeling.

Ik zeg niet dat dit het geval is voor alle mensen in Irak, omdat veel mensen al toe zijn aan grotere nationale vrijheid en verantwoordelijkheid. Niettemin is wat je op dit moment in Irak ziet, gewoon dat de haat van het volk voor Sadam Hoessein op de Amerikanen is overgebracht. En omdat de mensen voelen dat de Amerikanen niet zo meedogenloos zijn als Sadam Hoessein, hebben ze niet dezelfde angst om zich tegen de Amerikanen te verzetten als bij Sadam Hoessein. Daarom doen ze de Amerikanen aan wat ze lang geleden al met hun eigen leider hadden moeten doen.

Mijn punt is dat de Verenigde Staten, door naar Irak te gaan, echt het oude gezegde heeft opgevolgd dat dwazen gaan waar engelen niet durven te komen. De Verenigde Staten ging naar een land met grote binnenlandse spanningen, waarbij veel tegengestelde krachten bij betrokken waren. Daarom is de Verenigde Staten nu betrokken geraakt bij dit ingewikkelde netwerk van kracht en tegenkracht. Het is een kracht geworden die onmiddellijk een tegenkracht oproept.

Is er een uitweg? Ja, er zijn inderdaad veel constructieve manieren voor de Verenigde Staten om eruit te komen. Maar om een goede uitweg te vinden, is het nodig dat een aantal van de meer gematigde en evenwichtige mensen in het leger, de regering en in het kabinet van Bush zelf van de Verenigde Staten reiken naar het evenwichtige perspectief van de Christusgeest. Om dat te doen, moeten ze bereid zijn het zwart-witdenken achter zich te laten.

Ik geef niet een bepaald advies in dit forum. Maar ik kan je ervan verzekeren dat wij, de geascendeerde meesters, meer dan bereid zijn om met de gematigde en evenwichtige mensen in de regering van de Verenigde Staten te werken. En als deze mensen naar een hoger inzicht zouden reiken, zouden wij hen graag het inzicht geven van hoe de crisis in Irak zou kunnen worden opgelost op een manier die de beste uitkomst is in een situatie die niet de allerbeste was om mee te beginnen.

Ik hoop ook oprecht dat de Verenigde Staten begint aan het proces om de ziel van de natie te bevrijden van de indringende effecten van het zwart-witdenken. Zoals ik op deze website uitleg, staat het orthodoxe christendom ver af van mijn oorspronkelijke leringen. In dit moderne tijdperk is de tijd gewoon op de loop gegaan met deze vorm van christendom en met elke vorm van zwart-wit aanpak van religie, inclusief wat je in islamitische fundamentalistische kringen ziet.

Het is mijn oprechte hoop dat de Verenigde Staten kan opklimmen naar een hoger inzicht in de ware principes van het christendom en daarmee de oude manieren achterlaten die alleen maar tot conflicten kunnen leiden. Als de Verenigde Staten deze manier van denken niet achterlaat, kan ik je ervan verzekeren dat deze natie de komende jaren betrokken raakt bij steeds intensere conflicten die nog smeriger en vernederender zijn dan wat je momenteel in Irak ziet.

God heeft zowel individuele personen als naties vrije wil gegeven. Als je niet leert door een hoger inzicht, krijg je de kans om te leren door de consequenties van je daden in te zien. Dit gebeurt wanneer het universum een reactie op je actie creëert. Het universum zal letterlijk een betonnen muur vormen die weerstand biedt aan jouw onevenwichtige actie. Je bent misschien een poosje in staat om met je hoofd tegen de betonnen muur te bonzen zonder belangrijke schade aan te richten. Maar op den duur zul je een hersenschudding krijgen of zelfs nog vernietigender effecten ervaren.

Door het zwart-witdenken is de Verenigde Staten aan een oorlog met Irak begonnen. De oorlog en het feit dat de regering van de Verenigde Staten erop staat om haar huidige koers te handhaven, heeft een tegenkracht in het universum opgeroepen, die deze natie op geen enkele manier te boven kan komen. Hoe meer de Verenigde Staten erop aandringt de huidige richting voort te zetten, hoe meer het universum terugduwt. De tegenstand die je ziet bij de mensen in Irak, en zelfs bij buitenlandse strijders, is gewoon een uitdrukking van het feit dat het universum aan het terugduwen is.

Ik zeg hiermee niet dat het universum, of de geascendeerde meesters, de aanvallen op Amerikanen in Irak goedkeurt. Ik wijs gewoon op het feit dat als de Verenigde Staten wil dat deze tegenstand afneemt, zij van koers moet veranderen, ze moet haar denkwijze en fundamentele aanpak van de situatie in Irak veranderen. Ze moet het zwart-witdenken loslaten dat het probleem heeft gecreëerd, omdat je een probleem gewoon niet kunt oplossen met dezelfde bewustzijnsstaat als die die dat probleem heeft geschapen.

Ik hoop oprecht dat deze natie in staat zal zijn om haar denkwijze te veranderen voor de situatie nog meer escaleert. Ik hoop dat we het ergste scenario kunnen vermijden waarin er een burgeroorlog op grote schaal in Irak komt na de overdracht van de macht. Als er echt zo’n burgeroorlog zou komen, is het bijna onvermijdelijk dat andere naties bij het conflict betrokken raken en dat zou snel kunnen escaleren tot iets wat boven de macht ligt van iedereen op deze planeet.

Ik besef dat ik vorig jaar heb gezegd dat als de Verenigde Staten oorlog ging voeren tegen Irak, het later als één van de grootste fouten van het presidentschap van Bush zou worden gezien. Recente opiniepolls hebben aangetoond dat meer dan de helft van het Amerikaanse volk gelooft dat die oorlog een vergissing was. Ik zeg dit niet om op te scheppen dat mijn voorspelling misschien de juiste is. Ik zeg het omdat ik echt hoop dat de profetie die ik net heb gegeven over het mogelijke scenario van wat er in het ergste geval zou kunnen gebeuren, niet uitkomt en inderdaad als onjuist wordt bewezen, doordat de Amerikaanse regering zo snel mogelijk van koers verandert.