Waarom je sommige mensen niet kunt overtuigen – en dat niet eens zou moeten proberen

ONDERWERPEN: veel mensen zitten in het gevallen bewustzijn vast – de slangachtige geest schept twijfel en verwarring – voor elk argument bestaat een tegenargument – de droom van het allerlaatste argument – gelijk krijgen bij de mensen of bij God? – waarom je mensen niet kunt overtuigen – het verlangen naar macht van je ego

Vraag: Ik heb je site bezocht en vond hem verbazingwekkend. Er is echter iemand anders die beweert Gods enige boodschapper te zijn in onze tijd. Er wordt gezegd dat er maar één boodschapper tegelijk op de wereld is, om vergissingen en concurrentie te voorkomen, die zouden ontstaan als er meer dan één is. Hoe denk jij hierover?

Antwoord van geascendeerde meester Jezus door Kim Michaels (29 juli 2011):

Het is verstandig dat een spirituele student beseft dat je jouw groei niet op intellectuele, analytische argumenten kunt baseren. De essentie van het spirituele pad zijn aha-erlebnisse die je intuïtief laten weten dat het allemaal om meer gaat dan argumenten in de buitenwereld. Dit geeft je de rust die het inzicht ontstijgt, omdat het niet gebaseerd wordt op inzicht maar directe ervaringen.

Eén van de basisdynamieken op aarde – en één waar alle spirituele zoekers van kunnen profiteren als ze het weten – is dat op de planeet een aantal mensen geïncarneerd zijn die vastzitten in het gevallen bewustzijn. Dit kun je ook het slangachtige bewustzijn noemen en het verwijst naar de Slang die Eva verleidde om van de verboden vrucht te eten – wat in werkelijkheid het dualiteitsbewustzijn was. Deze wezens zijn heel handig in het bedenken van intellectuele argumenten die de zaden van twijfel, verwarring en ontmoediging kunnen zaaien in de geest van degenen die de onschuldigen, de kinderen van God, zijn.

Het is verstandig te erkennen dat jij als spiritueel persoon nooit in staat zult zijn om degenen die in het gevallen bewustzijn zitten, stil te krijgen. Er is geen argument dat geen tegenargument kent. Wat inhoudt dat je hen nooit kunt overtuigen, omdat ze altijd wel met een argument kunnen aankomen dat volgens hen superieur is aan dat van jou.

Het probleem is dat jij wanneer je een redelijk gesprek met degenen die in het gevallen bewustzijn zitten, wilt voeren, in de maalstroom van argumenten die door dat bewustzijn zijn gevormd, wordt meegezogen. Degenen die in het gevallen bewustzijn zitten, zijn daar al en je zult nooit in staat zijn om hen te redden op grond van argumenten. Maar door het te proberen, zullen ze jou wel onvermijdelijk binnenhalen, omdat je moet gaan naar waar jij je aandacht op richt. Het is een oude droom van de dienaren van God dat zij met het allerlaatste en allerbeste argument kunnen komen, zodat zij degenen die verblind worden door de dualiteit, kunnen wekken. Maar dat kan gewoon niet en je ziet dit wanneer je begrijpt hoe de dualiteit werkt.

Echte spirituele studenten laten zichzelf nooit denken dat ze de allergrootste uitdrukkingsvorm van de waarheid hier op aarde gevonden hebben. Ze beseffen dat de enig ultieme waarheid God is, en God kan niet met woorden of beelden beschreven worden. God kan enkel door een-zijn ervaren worden. Daardoor is God het enige deugdelijke referentiekader. En de ware God kan nooit tot een menselijk argument gereduceerd worden.

Vraag jezelf dit eens af: “Wil je gelijk krijgen op aarde of wil je gelijk krijgen van God?” Je kunt geen twee meesters dienen. Als je gelijk van God wilt krijgen, moet je ophouden met het eindeloos argumenteren met andere mensen over dit of dat – alles wat niet ter zake doet vergeleken met een directe ervaring van God.

Degenen die verblind worden door de dualiteit kunnen God niet direct ervaren en de reden is dat ze het gescheiden zelf niet kunnen loslaten, zelfs geen seconde. Ze klampen zich vast aan het gevoel van macht dat het gescheiden zelf hen bezorgt. Wat is de basis voor dit gevoel van macht?

Omdat het ego God niet rechtstreeks kan ervaren, heeft hij nooit het allerhoogste referentiekader. Je zult je wel herinneren dat de Slang tegen Eva zei dat als ze van de vrucht zou eten, zij net een god zou worden, het verschil tussen goed en kwaad kennen. Dit verwijst naar het feit dat degenen die verblind worden door de dualiteit niet God als het allerhoogste referentiekader kunnen ervaren. Daardoor kunnen ze niet ervaren dat er een werkelijkheid is buiten de wereld van hun waarneming. Het gevolg is dat ze dol worden op de bedwelmende overtuiging dat ze net zo goed ‘als een god’ zijn en dat ze capaciteiten genoeg en het recht hebben om hun eigen referentiekader te bepalen.

Daardoor heeft elk wezen dat verblind wordt door de dualiteit zijn eigen referentiekader bepaald en die wezens zijn er vast van overtuigd dat dit het allerbeste referentiekader is. Alle argumenten die jij er tegenin brengt, worden bekeken volgens hun referentiekader en slagen er niet in om hen te overtuigen. De reden is dat zij in hun referentiekader bepaalde uitdrukkingsvormen hier op aarde als de allerhoogste waarheid hebben gedefinieerd. Daardoor weigeren ze die te betwijfelen en zolang deze uitdrukkingsvormen gezien worden als boven alle twijfel verheven, kan geen enkel argument ooit de overtuiging van die mensen veranderen.

In zekere zin zou je kunnen zeggen dat degenen die in het gevallen bewustzijn zitten hun allerhoogste referentiekader één simpele bewering is: “Ik kan nooit ongelijk hebben.” En daardoor kun je die mensen er nooit van overtuigen dat ze verder moeten kijken dan hun gekozen ‘onfeilbare’ waarheid en een directe ervaring van Gods Wezen krijgen – die boven elke uitdrukkingsvorm staat.

In werkelijkheid zijn alle uitdrukkingsvormen op aarde ‘fout’ in die zin dat ze enkel vervangingen kunnen zijn voor de directe ervaring van God. En als je weigert om een bepaalde uitdrukking te betwijfelen, zal dat je directe ervaring blokkeren.

De reden is dat jij wanneer je Gods Wezen wel ervaart, beseft dat je NIET een god bent, en daardoor heb je niet de capaciteiten om ‘goed en kwaad’ te definiëren. Je kunt goed en kwaad alleen kennen door de directe ervaring van een groter Wezen buiten het mentale kader dat jij met jouw geïndividualiseerde waarneming hebt gevormd.

Zelfs als jij je ego bent ontstegen, weet je dat je een referentiekader nodig hebt buiten je eigen geest om, omdat zelfs een individualisatie van God nooit het perspectief van de alomtegenwoordige God kan krijgen. De allerhoogste waarheid kan nooit in een vorm gegoten worden; die kun je alleen buiten de vorm om kennen. Zelfs als geascendeerde meester weet ik dat ik regelmatig Gods Wezen moet ervaren om te vermijden dat ik mijn eigen waarneming creëer.

God ervaren, of zuiver gewaarzijn, kan bereikt worden door het verlangen naar macht van jouw ego te transcenderen – hetzelfde verlangen dat tot in het uiterste is doorgevoerd door degenen die in het gevallen bewustzijn zitten. Ze willen bepalen wat ‘goed en kwaad’ is om de macht te krijgen die hen in staat stelt om met hun eigen onzekerheid om te gaan. Ze doen dit door zich pompeus als de enige vertegenwoordigers van de waarheid op te stellen.

Wijs zijn degenen die zichzelf niet tot de blinde volgelingen van die blinde leiders maken.

Wat betreft het argument dat er maar één boodschapper tegelijkertijd kan zien, kijk je bij een oud antwoord, dat nog steeds van kracht is.