Deze wereld werd ontworpen om bepaalde wezens de kans te geven om Gods Aanwezigheid te ontkennen

Dit is een passage uit een langer dictaat. Het hele dictaat staat hier.

Moeder Maria, 7 april 2007

Mijn geliefde harten, jullie hebben mijn Aanwezigheid bij jullie verdiend, want jullie hebben deze invocatie met zoveel liefde opgezegd dat ik de Aanwezigheid van de Goddelijke Moeder met jullie wens te delen, de Aanwezigheid van de koesterende liefde die jullie echt allemaal nodig hebben. Want jullie zijn – al heel lang – op een wereld geïncarneerd die het niet alleen ontbreekt aan liefde, maar gevuld wordt met antiliefde.

En dus is het onmogelijk om op deze wereld te zijn zonder gewond te raken, zonder pijn gedaan te worden, door degenen die zo vastzitten in de antiliefde dat zij zich eigenlijk bedreigd voelen door iedereen die liefde tot uitdrukking brengt. Wanneer zij dan in aanraking komen met degenen die liefde tot uitdrukking brengen, hebben zij het gevoel dat ze hen op een of ander manier tot zwijgen moeten brengen, neerslaan, de stroom van liefde door hen heen stoppen, opdat zij hun paniek kunnen overwinnen die hen letterlijk laat geloven dat zij sterven als ze ware liefde ontvangen.

De aarde is een planeet met veel antiliefde
Het beeld dat ik jullie zou willen schetsen, is het beeld dat in mijn eigen boek en Maitreya’s boek voorkomt. Maar ik zou het een beetje duidelijker willen schetsen. Je zou deze wereld niet moeten beschouwen op een manier waarop jij geleerd hebt ernaar te kijken – hoe die er ook uitziet. Je zou haar moeten beschouwen als een wereld die specifiek ontworpen is om bepaalde wezens de kans te geven in een wereld te leven waar ze Gods Aanwezigheid kunnen loochenen zolang ze dat willen – of bijna zolang ze willen.

Jullie, die de spirituele mensen zijn, moeten beseffen dat je hier als offer bent gekomen. Jullie kwamen hier naartoe. omdat jullie naar deze wereld wilden afdalen, waar zo veel wezens waren komen vast te zitten in antiliefde en jullie hen het zonlicht van liefde wilde brengen, hen de kans wilden geven om te ervaren dat er is meer is dan antiliefde. Wanneer je hiernaar kijkt, kun je beseffen dat jij vrijwillig hebt aangeboden in een situatie terecht te komen waarvan je wist dat die moeilijk zou zijn. Je wist dat jouw liefde afgewezen zou worden, je wist dat je gekwetst zou worden en blauwe plekken zou krijgen.

Ik zeg dit niet om je pijn te verdedigen, het misbruik te rechtvaardigen. Ik zeg dit omdat jullie, wanneer je de realiteit op deze planeet accepteert, de heel erg disfunctionele en de niet productieve houding kunnen overwinnen dat je het gevoel hebt dat je niet op deze manier behandeld zou moeten worden, dat er iets verkeerd is, misschien zelfs wel het gevoel hebt, dat al eerder genoemd is, dat ‘God dit niet met mij had moeten laten gebeuren.’ Wanneer je zo gaat denken – van het gevoel hebben dat jou onrecht is aangedaan op aarde, mogelijk zelfs dat God onrechtvaardig ten opzichte van jou is – dan word je onvermijdelijk het slachtoffer van dat bewustzijn van antiliefde dat je hier kwam uitroeien.

En dan snijd je de stroom van Gods liefde door jouw wezen af. En dan krijg je het gevoel dat God jou in de steek heeft gelaten, want jij ervaart die liefde niet meer. Maar, mijn geliefden, God heeft jullie niet in de steek gelaten. Het is, zoals in deze prachtige invocatie wordt gezegd, dat wanneer jij Gods liefde niet door jou heen voelt stromen, jij Gods liefde voor jou niet voelt. Want liefde is geen statische kracht, ze kan niet gevangen gezet worden, ze kan niet onder controle worden gehouden, ze kan niet in een mentaal kader geplaatst worden. Je kunt haar slechts ervaren wanneer ze mag stromen. Wanneer jij je dus in het bewustzijn van de antiliefde laat vastzetten, sluit je die stroom af en dan ervaar je die onvoorwaardelijke liefde niet meer. Dus wat is er dan nog van over?

Nu, dan heb je alleen de voorwaardelijke liefde nog – de wereldse vorm van liefde, die zelfs degenen die in antiliefde vastzitten, nodig hebben. Want er is trouwens niemand die zonder liefde kan leven. Maar het probleem is dat heel veel wezens de echte onvoorwaardelijke liefde niet kunnen ontvangen en dus zijn ze op een onmogelijke zoektocht, een nooit eindigende zoektocht, om hun verlangen naar liefde te vervullen. Maar ze proberen dat met voorwaardelijke liefde op te vullen, en denken dat de liefde die zij ontvangen, aan bepaalde voorwaarden moet voldoen en dat ze die liefde of de personen door wie die liefde tot uitdrukking wordt gebracht, moeten bezitten.

Jij kwam hier naartoe om liefde te brengen
Dit wordt een catch-22. En dus staan wij, zoals Saint Germain gisteravond zo welsprekend heeft gezegd, de spirituele leraren, voor het dilemma hoe wij jullie moeten wekken zonder jullie gevoel van eigenwaarde, of zelfs jullie identiteitsgevoel, te vernietigen. En de enige manier om echt aan het dualiteitsbewustzijn te ontsnappen is natuurlijk door opnieuw contact te maken met de liefde die zich nog steeds in de kern van jouw wezen bevindt.

Ik besef dat jullie op deze wereld het leven en het universum vanuit het mentale kader van deze wereld bekijken. Maar ik zeg dat je hier niet gekomen bent, je hebt niet besloten om af te dalen, met het beperkte perspectief dat jullie nu hebben. En zelfs al heb je blauwe plekken en pijn en is de stroom van Gods liefde afgesloten en voel jij je in de steek gelaten door God, ik kan je ervan verzekeren dat je hier uit liefde naartoe gekomen bent.

Ik besef dat er een aantal van jullie zijn die uit hogere rijken gekomen zijn en die het gevoel hebben dat zij hier onrechtvaardig door God naartoe gezonden zijn. Maar desondanks ben je niet in dat hogere rijk begonnen. Je bent in een nog hoger rijk begonnen. Er was een moment dat jouw levensstroom besloot voor de eerste keer naar de wereld van vorm af te dalen, naar de laatste sfeer in de wereld van vorm. En die beslissing werd gebaseerd op liefde, het verlangen om jouw echte Godeigenschap, je ware goddelijke individualiteit, tot uitdrukking te brengen en dat geschenk naar deze wereld te brengen, om de wereld te verlichten.

En dus is het mogelijk dat jij verder kijkt dan die uiterlijke façade en weer contact legt met de kern van die liefde in jouw wezen. En wanneer jij dat doet, dan besef je dat er iets is waar jij meer van houdt dan wat jij nu op dit moment ervaart. En ik zeg je, mijn geliefden, pas wanneer je erkent dat er iets is waar jij meer van houdt dan wat je nu op dit moment hebt, kun jij de beperkingen die jij momenteel hebt, overwinnen. Want je kunt je huidige beperkingen maar op één manier overwinnen, namelijk door, zoals we al zo vele malen uitgelegd hebben, het oude identiteitsgevoel te laten sterven. En om bereid te zijn het oude te laten sterven, moet jij houden van iets wat meer is. Wat je dan laat beseffen dat het oude laten sterven geen verlies betekent, want je wordt herboren in een hogere identiteitsstaat.

Wanneer je negatief ontwaakt, waar Saint Germain over sprak – waarbij je beseft dat je een afschuwelijk persoon bent en dat jij moet veranderen, dat jij een ellendige zondaar bent – dan is je gevoel van eigenwaarde vernietigd en krijg je het gevoel dat jij om de slechte aspecten in jou te overwinnen, jouw zelfgevoel moet vernietigen. Omdat je denkt dat er geen ander zelfgevoel bestaat dan jouw ego.

Je kunt egoïsme niet overwinnen door het zelf te vernietigen
Er zijn inderdaad mensen op deze wereld, zowel in de traditionele religies als in nieuwe spirituele bewegingen, die geloven dat de manier om spiritueel te groeien is door elk zelfgevoel, elk gevoel van een gescheiden zelf, te vernietigen. Maar zie je, mijn geliefden, dit komt uit iets negatiefs voort. Dit komt omdat jij het negatieve wilt elimineren door iets anders negatiefs te creëren of door het eerste negatieve door een andere negatieve handeling teniet te doen. En twee verkeerde dingen maken niet één ding weer goed, je kunt geen onvolmaaktheid corrigeren door een andere onvolmaaktheid uit te voeren.

Dus er bestaat geen enkele manier om iets te vernietigen, want jij hebt, diep in jou, een basaal overlevingsinstinct dat zelfs het overlevingsinstinct van jouw lichaam en het overlevingsinstinct van jouw ego de baas is. Omdat jouw ware goddelijke individualiteit het wil overleven en wil groeien en zich op de wereld tot uitdrukking brengen – het wil aan zijn oorspronkelijke reden om te zijn, zijn reden om hier naartoe te komen, voldoen. En als jij elk zelfgevoel vernietigt, werk je uiteindelijk jezelf tegen, probeer je niet alleen het valse zelfgevoel dat jouw ego is, te vernietigen, maar ook nog het ware zelfgevoel, jouw goddelijke individualiteit.

En dit gaat gewoon niet lukken. Je bent misschien in staat om veel van jouw zelfgevoel te vernietigen, maar je zult op den duur op een punt komen dat de conflicten in jouw innerlijk zo intens worden, zo onlogisch, zo in tegenspraak, dat je het simpelweg niet meer uit kunt houden. Dus moet het niet zo. De weg naar verlossing is geen zelfverloochening of zelfvernietiging. Het is zelftranscendentie.

Je probeert het oude zelf niet te vernietigen. Je probeert het simpel te transcenderen en herboren te worden in een nieuw zelf, een hoger zelf, dat het oude vervangt. Maar de truc is – zoals Jezus aan het kruis heeft aangetoond – dat je pas in dat nieuwe zelf geboren kunt worden, als je dat oude laat sterven.

Nu komt het angstaanjagende stuk. Want er zal een kosmische pauze zijn tussen de dood van het oude en de wederopstanding van de Bewuste Jij in een hoger identiteitsgevoel. Wanneer je dat oude laat sterven, zul jij letterlijk het gevoel krijgen dat jij in een vacuüm duikt. Ik zeg dat het zo voelt, omdat dit in werkelijkheid niet zo is. Je bewuste zelf zal zijn bewustzijn niet verliezen. Hij blijft bij bewustzijn. Maar als jij bij dat moment komt waarop jij het oude zelf op moet geven, krijg jij het gevoel dat er niets na dat oude zelf komt. En dat ervoer Jezus aan het kruis toen hij uitriep: “Mijn God, mijn God, waarom hebt gij mij verlaten?”

Wat heeft Jezus uit die staat van angst en verlamming, die paniekstaat, gehaald? Nu, dat was dat hij die hogere liefde in zijn wezen had geïntegreerd die hem naar deze wereld had gebracht. Hij had die liefde blootgelegd en dus wist hij bewust waar hij oorspronkelijk vandaan is gekomen. En daarom had hij niet het gevoel dat hij slachtoffer van het leven was. Hij had niet het gevoel dat God hem onrechtvaardig naar deze wereld had gezonden. Want hoewel hij ook zijn beproevingen en testen kreeg, wist hij diep van binnen dat hij vrijwillig hiernaartoe was gekomen en dat hij wist wat er met hem zou kunnen gebeuren.

Dus, omdat hij zich bewust gewaar was van die liefde in het diepste innerlijk van zijn wezen, besefte hij dat hij gewoon de geest moest opgeven van die laatste overblijfselen van het gescheiden zelf. En door zijn liefde voor God was hij bereid dat te doen. En wat ik nu tegen jullie zeg, is dat de essentiële sleutel is: opnieuw contact maken met die liefde in het diepst van jouw wezen, de liefde in het innerlijk van jouw wezen die er oorspronkelijk voor heeft gezorgd dat jij vrijwillig aanbood naar die dichtere sfeer af te dalen om jouw licht en liefde te brengen. En dus kan dit een onderwerp zijn waar je op zou kunnen mediteren.

Opnieuw contact maken met jouw oorspronkelijke liefde
Dit is iets wat je mee kunt nemen, het idee om opnieuw contact te maken met die oorspronkelijke liefde in jouw wezen. En mijn hele boek is ontworpen om jou te helpen opnieuw in contact te komen met die innerlijke liefde. En ik kan je ervan verzekeren dat dit boek bedacht is om een uiteenlopende reeks mensen te helpen, zelfs degenen die al lange tijd in het bewustzijn van antiliefde vastzitten. En hoe ver jij misschien ook bent afgedaald in die antiliefde, als je blijft lezen en herlezen en mijn boek bestudeert en absorbeert, terwijl je de invocaties opzegt, dan zul je op den duur een doorbraak krijgen.

Want ik kan je ervan verzekeren dat ik een capabele spirituele leraar ben. En ik ben in staat om een kind bij de hand te nemen, zelfs als het een onhandelbaar kind is en het bij mijn hart brengen – zelfs al het kind schopt en schreeuwt. Want ik heb met veel onhandelbare kinderen te maken gehad, één daarvan droeg de naam Jezus, die helemaal geen gemakkelijk kind was, zoals hij heel goed weet. En wij hebben al vaak samen gegniffeld om zijn ondeugendheden, een aantal koppigheden, en het extreme gevoel van hem dat hij gelijk had.

Wanneer je een menselijk lichaam bezit, kun je bepaalde menselijke tekortkomingen hebben. Maar wat geeft dat? Ze zijn allemaal onecht, ze kunnen getranscendeerd worden, ze kunnen allemaal achtergelaten worden. Er is niemand onder jullie die zijn tekortkomingen niet kan overwinnen. Maar je kunt ze slechts overwinnen als jij ze loslaat. En je kunt ze alleen loslaten wanneer je weet dat er iets voor in de plaats komt, iets wat meer is dan die tekortkoming. En dat kun je enkel door de liefde aan de weet komen. Omdat jij, wanneer je opnieuw contact legt met die oorspronkelijke liefde, ook opnieuw contact legt met de bron van die liefde. En daarom weet je dat jij uit die bron voortgekomen bent. En daarom weet je dat jij oneindig veel meer bent dat het identiteitsgevoel dat jij momenteel hebt.

Mijn geliefden, denk nog eens aan beelden van verafgelegen melkwegstelsels en de uitgestrektheid van dit fysieke universum en zie eens hoe dat jou daar een ander perspectief op geeft. En je beseft hoe klein de aarde is vergeleken met de uitgestrektheid van het fysieke universum. Nu, wanneer jij je opnieuw verbindt met die oorspronkelijke liefde, breng je dat bredere perspectief zelfs nog op een hoger niveau. Je vergroot het met een miljard, een miljard keer. Want Gods liefde is oneindig veel groter dan de uitgestrektheid van het materiële universum en dus krijg je een heel ander perspectief daarop.

En door dat perspectief kun je zien hoe belachelijk onbelangrijk de dingen zijn waar jij je op deze planeet aan vasthoudt. En dan kun je die ook loslaten. En dan kun jij weer contact maken met jouw oorspronkelijke bedoeling, zodat wanneer de engel van God in je hart verschijnt – in de vorm van jouw Christuszelf – om jou eraan te herinneren dat het tijd wordt aan een bepaald aspect van jouw goddelijke plan te beginnen, dan kun jij – in plaats van dat af te wijzen, dat weg te redeneren, in plaats van een of ander slimme reden waarom je dat onmogelijk nu kunt doen – misschien over 10.000 levens maar niet vandaag – dan kun je in plaats van deze reactie gewoon het punt bereiken waarop jij het opgeeft en zegt: “O Heer, laat jouw wil aan mij geschieden.”

Want je beseft dat jouw Heer niet het wezen ver weg in de lucht is dat probeert jou zijn wil op te dringen. De Heer is jouw eigen hogere wezen. En je wordt enkel herinnerd aan de hogere keuzes die jij hebt gemaakt toen je het bredere perspectief had dat verloren is gegaan toen je de dichtheid van deze wereld betrad.