Hoe is Kim Michaels boodschapper van de geascendeerde meesters geworden?

ONDERWERPEN: Wat ik niet heb gedaan – Hard werken – Je psychische problemen oplossen – Het verleden loslaten – Geen vijanden hebben – Je angst voor duistere krachten overwinnen – Wanneer je een roeping voelt, kijk dan niet achterom – Laat je ego afbeulen – Neem radicaal de verantwoording voor jezelf op jou – Accepteer jezelf –Sluit vrede met God en de meesters – Totale overgave aan God

door Kim Michaels

In dit artikel zal ik beschrijven wat ik heb gedaan om mijn bewustzijn te verhogen tot het punt waarop ik kon erkennen dat het boodschapper zijn daadwerkelijk onderdeel van mijn goddelijke plan was – en dat accepteren. Zoals ik heb gezegd, vormen alle spirituele mensen onderdeel van het verhogen van deze planeet en het is belangrijk dat jij ontdekt wat jouw persoonlijke bijdrage daaraan is. De beste manier om dit te ontdekken, is je bewustzijn verhogen en ik zal je beschrijven hoe ik dit persoonlijk heb aangepakt, dus kun jij beslissen hoe mijn ervaring op jou kan worden toegepast (of niet)

Wat ik niet heb gedaan
Zelfs als kind al had ik het gevoel dat ik een doel had, dat ik een missie had. Vanzelfsprekend wist ik niet wat het was, maar ik wist dat ik om die te vervullen, mijn geest mijn grootste goed was. Zodoende voelde ik intuïtief aan dat er bepaalde dingen waren die ik gewoon niet kon doen volgens mij. In heb nooit gerookt, nooit alcohol gedronken en nooit drugs genomen, zelfs was ik uiterst voorzichtig met het innemen van medicijnen wanneer dat mogelijk was.

Toen ik 18 was, kreeg ik door dat ik een redelijk aantrekkelijke vent was met een goed gevoel voor humor en dat ik geen probleem zou hebben om meerdere meisjes te krijgen. Maar ik wist ook dat ik mezelf dat niet mocht toestaan en tegenwoordig weet ik dat het komt omdat het je spirituele energie vernietigt. Ik zeg daarmee niet dat je celibatair moet zijn om boodschapper te zijn, maar je kunt ook niet ‘met iedereen naar bed gaan’. Een toegewijde relatie met één partner is helemaal in orde, maar alles meer dan dat is dure afleiding.

Als je de bovenstaande dingen niet gedaan hebt, kun je ze vanzelfsprekend vermijden. En zelfs als je dat wel allemaal gedaan hebt, kun je stoppen en diverse dingen doen om je fysieke lichaam te reinigen of decreten gebruiken om je energieveld te reinigen. Ik heb mensen ontmoet die dachten dat ze konden channelen en drinken, naar bars gaan en met iedereen naar bed gaan. En dat kun je ook wel, maar je ‘channelt’ geen geascendeerde meesters.

Ik had ook altijd het gevoel dat ik niet geïncarneerd ben om een goede materieel leven te leiden of beroemd te worden. Mijn punt is dat om boodschapper voor de geascendeerde meesters te worden je de uitspraak van Jezus in gedachten moet hebben dat je niet twee meesters kunt dienen. Een boodschapper zijn voor de meesters is in de allereerste plaats een activiteit die veel verder gaat dan wereldse activiteiten. Dus als je wereldse activiteiten en ervaringen wenst, is boodschapper zijn gewoon niets voor jou.

Let op dat ik niet zeg dat er iets mis is met het willen ervaren van wat de wereld je te bieden heeft. Ik zeg eenvoudig dat om boodschapper te zijn, je iets op deze wereld niet belangrijker moet vinden dan je relatie met de geascendeerde meesters. Jezus heeft nog een uitspraak gedaan die daarmee te maken heeft, namelijk dat als wij iets op de wereld belangrijker dan hem vinden, wij hem niet waard zijn.

Ik heb het nu niet over dat ik mezelf gedwongen heb het een of het ander te doen. Ik had gewoon zoveel liefde voor mijn missie dat ik gemakkelijk bepaalde activiteiten achterwege kon laten. Wat inhoudt dat je misschien je aandacht kunt richten op contact maken met hetgeen je het allerliefst is.

Hard werken
Ik hoorde over de geascendeerde meesters door een specifieke organisatie die ik The Church noem. Deze organisatie had uitgebreide leringen over de discipline die je nodig had om het spirituele pad te volgen. Het belangrijkste middel om voortgang te boeken op het pad waren decreten. Na enige aarzeling realiseerde ik mij wat de waarde van decreten was, en toen ik eenmaal begon, ging ik er ook echt voor. Ongeveer 15 jaar lang heb ik ten minste anderhalf uur per dag decreten opgezegd, en vaak langer. Ik zat dan ’s avonds in mijn speciale decretenkamer en na een stel decreten die ik gewoonlijk opzei, sloeg ik de bladzijden om van het boek met decreten en zei ik op waartoe ik werd geïnspireerd. Dat kon uren zo doorgaan en ik voelde me dan op een spiritueel hoogtepunt als ik ze eindelijk af had.

Toen ik naar de Verenigde Staten verhuisde, heb ik tien jaar in de nabijheid van het hoofdkwartier van The Church gewoond en ik ging vier keer per week naar speciale decretendiensten. Tijdens die diensten zeiden we vier uur uur achter elkaar decreten op en als ik naar huis reed, had ik het gevoel dat ik op een ander vibratieniveau zat. Ik nam ook deel aan een aantal conferenties, waar wij decreten opzeiden, vaak wel zeven uur lang om een krachtveld op te bouwen voor een dictaat.

Ik zeg dit niet om mijn eigen vaardigheden in de schijnwerper te zetten, maar om aan te geven dat ik volgens mij nooit mijn bewustzijn voldoende had kunnen verhogen zonder al dit harde werk ervoor te doen. Ik moest simpelweg mijn vier lagere lichamen reinigen van energie en karma dat ik in vorige levens en dit leven had verzameld. Als ik al dat werk niet had gedaan, denk ik niet dat ik het tot boodschapper had geschopt, omdat ik mij simpelweg niet had kunnen afstemmen op de meesters. Ik heb deze decreten vanzelf niet opgezegd om boodschapper te worden. Ik heb ze deels gedaan omdat ik heel erg graag mijn bewustzijn wilde verhogen en ook omdat ik hield van dat gevoel van licht dat door mij heen stroomde als ik decreten aan het opzeggen was. Als je decreten wilt opzeggen en andere vormen van spiritueel werk doen, kijk dan op www.trancendencetoolbox.com

Het was mij wel duidelijk dat als ik vooruitgang op het pad wilde boeken, ik er hard voor moest werken. Ik heb in werkelijkheid mensen ontmoet die dachten dat zij er niet hard voor hoefden te werken en zelfs in The Church keken een aantal leden van de staf neer om de ‘gewone’ leden die zoveel decreten opzeiden. De geascendeerde meesters zeiden dat toen Jezus voor de eerste keer in het retraiteverblijf van Serapis Bey kwam, hij zoveel bereikt had dat hij op het hoogste niveau had kunnen beginnen. Maar hij stond erop op het laagste niveau te beginnen en op te klimmen. Dat verhaal maakte diepe indruk op mij en ik bedacht dat als Jezus bereid was dat te doen, ik maar beter niet kon aannemen dat ik het beter dan hem kon.

Wat ik wil zeggen is dat ik er jarenlang geen idee van had dat ik boodschapper zou worden. Dus ik wijdde me aan het pad door van ganser harte de leringen en hulpmiddelen te gebruiken die ik had gevonden. En ik weet echt dat geen enkele inspanning die met liefde gebeurt, ooit verspilde moeite is. En ik weet ook dat je om je te kwalificeren als boodschapper de meesters moet bewijzen dat je bereid bent een op één doel gerichte inspanning te verrichten om je oude bewustzijnsniveau te transcenderen. Ik voelde me altijd geroerd door de uitspraak van Jezus dat je niet lauwwarm over het pad kunt doen. Dus ik besloot dat ik warm wilde zijn.

Je psychische problemen oplossen
Hoe heerlijk het ook was om decreten op te zeggen, aan het begin van de jaren (19)90 besefte ik dat het gewoon niet genoeg was. Ik besefte dat de meesters veel hadden gesproken over de noodzaak je eigen psychische problemen op te lossen. Ik ging mijn verrichtingen op dat gebied na en besefte dat ik zo veel decreten opzei om ‘de wereld voor Saint Germain te redden’ dat het een gemakkelijk excuus was geworden niet aan mijn eigen psychologische kwesties te werken.

Ik besloot toen iets te doen om dat te veranderen en in The Church vond ik een professionele psycholoog met een spirituele kijk op het leven. Ik ging meer dan een half jaar wekelijks sessies doen, waaronder gesprekstherapie, gestalttherapie en EMDR-therapie. Dit heeft mij veel geholpen, vooral door een paar kwesties op te ruimen die al sinds mijn kindertijd voortsleepten. Ik zeg niet dat ik alle psychische problemen heb opgeruimd, omdat onze psyche veel lagen heeft en we kunnen die niet in één keer wegdoen. Maar ik heb wel alles opgeruimd wat er destijds speelde en het heeft mij echt geholpen op een nieuw niveau van mijn pad te komen.

Ik heb innerlijk kindwerk gedaan en met ander holistische vormen van therapie gewerkt. En ik heb veel boeken over psychologie en zelfhulp gelezen. Het effect van dit alles is simpel: Je moet de problemen in je onderbewuste geest bewust maken en dan kun je daar op drie manieren aan werken:

  • Je kunt decreten gebruiken om de energie die daarmee te maken heeft te transformeren.
  • Je roept de hulp in van de geascendeerde meesters om je te helpen, zodat je ziet wat je moet zien en je te helpen je over die kwesties heen te zetten.
  • Je moet je problemen zichtbaarder maken tot je een Aha-ervaring of doorbraak krijgt, waardoor je het gevoel krijgt dat een bepaalde overtuiging of zelfbeeld gewoon wegvalt.

Dit proces kan wel wat tijd in beslag nemen. Ik heb soms jaren aan iets gewerkt voor de doorbraak er was. En het is echt nodig dat je geduld met jezelf hebt. Ik ken mensen die al jaren een overduidelijk probleem hebben en iedereen om hen heen kon het duidelijk zien. Maar de persoon was er nog niet aan toe om het af te handelen en ik denk niet dat je die persoon ertoe had kunnen dwingen.

Mijn punt is dat onze psyche heel complex is en lagen heeft. Je kunt niet beslissen dat je nu aan je psyche gaat werken en dat het binnen zes maanden klaar moet zijn. Omdat jij, tot je eraan toe bent de kwesties af te handelen, eenvoudig niet in staat bent te zien wat het is. Maar ik geloof ook dat je de tijd enorm kunt bekorten door de kwesties die je blokkeren om boodschapper te zijn, door te werken. En ik geloof dat therapie gebruiken in geconcentreerde perioden en dat door de leringen te bestuderen van de geascendeerde meesters, leringen over psychologie en de decreten en invocaties toe te passen, je de snelheid van je vooruitgang enorm kunt opvoeren.

Het sleutelwoord is nogmaals evenwicht. Wij hebben allemaal een schema. In jouw goddelijke plan staat misschien wel dat je het potentieel hebt boodschapper te worden en in het ideale geval zou je daar klaar voor moeten zijn om die rol in een bepaald tijdperk te vervullen. Vanzelfsprekend wil je niet achterlopen op dat schema, dus je wilt hard werken en de middelen toepassen die je tot je beschikking hebt. Maar aan de andere kant heeft het geen zin om al te ver op je schema vooruit te lopen, omdat de geascendeerde meesters jou niet beginnen te gebruiken voor het de tijd is.

Er was een tijd waarin ik dacht: “Ik ben nu tien jaar op het spirituele pad en ik heb al zoveel illusies en complexen in mijn psyche overwonnen; wanneer ben ik daar ooit klaar mee?” Nu denk ik niet meer op die manier. Mijn houding is momenteel dat ik aan psychologische kwesties blijf werken omdat ik afgezien van mijn persoonlijke psychologische problemen, zolang ik geïncarneerd ben, bereid ben kwesties uit het massabewustzijn op me te nemen.

Er was duidelijk een bepaalde hoeveelheid problemen die ik moest uitwerken voor ik aan het boodschapper zijn kon beginnen. Maar je hoeft niet totaal bevrijd van problemen te zijn om boodschapper te kunnen zijn. Je moet eenvoudig bereid zijn aan je problemen te werken als ze opduiken en ik kan je ervan verzekeren dat er als je boodschapper bent, heel veel problemen komen waar je aan kunt werken.

Dus nogmaals, evenwicht is belangrijk. Heb geduld met jezelf, maar wees niet zo geduldig dat jij je best niet meer doet. Maar aan de andere kant moet je ook eens op een punt komen dat je, als je een hele tijd hard gewerkt hebt, niet meer het gevoel hebt dat je niet op schema ligt. Het gevoel dat je niet goed genoeg bent, is niet opbouwend en wanneer jij je door voldoende problemen hebt heen gewerkt, kom je deze gebrekkige aanpak van het leven te boven.

Ik wil ook nog noemen dat voor mij mijn relatie met andere mensen altijd een belangrijke sleutel is geweest om de verborgen problemen in mijn psyche te zien. Ik heb me vele jaren geleden gerealiseerd dat de sleutel tot het Boeddhaschap het niet gehecht aan iets zijn is, wat betekent dat ik de baas ben over mijn reacties, waardoor niets op aarde mijn vrede kan afnemen. Dus ik weet dat wanneer ik met minder dan liefde op iemand reageer, er iets in mijn psyche is wat ik nog niet heb opgelost.

Een paar van de grootste leraren die je ooit zult krijgen, zijn je kinderen. Maar voor mij is het getrouwd zijn de grootste sleutel tot groei geweest. Wanneer je zo’n nabije persoonlijke relatie hebt, krijg je een ongelooflijke kans om je psychische problemen bloot te leggen door te zien hoe jij op je partner reageert. Mijn drie echtgenoten zijn en blijven mijn grootste leraren – hoewel wat ik in sommige gevallen geleerd heb, niet was wat zij dachten dat ik moest leren.

Nederigheid is ook belangrijk. In The Church werd algemeen aangenomen dat de boodschapper het Christusbewustzijn had en dat zij geen persoonlijke problemen meer had. Maar ik heb duidelijk geobserveerd dat zij wel bepaalde problemen had en dat die heel erg van invloed waren op de manier waarop zij met de organisatie omging. Nu heb ik dat nooit gebruikt om kritiek op haar te leveren, omdat ik begreep dat zij haar ambt bekleedde op de manier die van haar gevraagd werd. Ik besefte ook dat de geascendeerde meesters in feite niet een ‘volmaakte’ boodschapper wilden, want hoe kunnen wij anders omgaan met zo’n verheven wezen? Misschien heeft de boodschapper van The Church wel heel veel problemen uit het collectieve bewustzijn op zich genomen.

Mijn punt is dat nederigheid heel gezond is. Ik heb een paar angstaanjagende voorbeelden gezien van mensen die beweerden dat zij geen ego meer hadden. En als jij jezelf eenmaal laat denken dat je bevrijd bent van je ego, kun je snel elk contact met de ‘echte wereld’ verliezen. Je creëert gewoon jouw eigen fantasiewereld, waarin jij altijd gelijk hebt en aan de top staat, omdat jij een manier hebt om andere mensen kleiner te maken. Als je gelooft dat jij geen ego hebt, dan heb je altijd een smoes om af te wijzen wat anderen zeggen. En dan ben je de leraar kwijt die zich als mier vermomd heeft.

Het verleden loslaten
Als onderdeel van mijn therapie heb ik begrepen dat het loslaten van het verleden van belang is. Wanneer ik dat zeg, bedoel ik het verleden volledig loslaten. Ik had bepaalde problemen met mijn vader toen ik opgroeide. Omdat ik naar de Verenigde Staten verhuisde en hij kort daarna overleed, was er geen manier om dit op te lossen door met hem te praten.

Tijdens de therapie deed ik een gestaltsessie, waarin ik tegen mijn vader heb gezegd wat ik nog nooit tegen hem gezegd had en daarna een antwoord te geven zoals ik dacht dat hij geantwoord zou hebben. Door een aantal malen zo heen en weer te praten, kwam ik op het punt dat ik mijn vader niets meer te zeggen had. Ik kwam ook op het punt dat ik besefte dat hij ondanks zijn manier van doen, net zo kwetsbaar en gewond was als ik.

Ik begon in te zien dat wat mijn vader mij had aangedaan in feite niet op mij gericht was. Het was allemaal een product van zijn eigen psychische complexen en het was gewoon zo dat ik dingen had gedaan en gezegd die een reactie bij hem opriepen. Hij kon niet op een andere manier reageren, gezien zijn psychologische beperkingen in die tijd. Door dit in te zien, kon ik alle onwil om hem te vergeven en mijn grieven tegen hem loslaten.

Tot dan dacht ik soms terug aan situaties uit het verleden en ik ging ze dan na, dacht erover na hoe ik had kunnen of had moeten reageren en hoe hij niet had moeten reageren. Ik was toen in staat dat los te laten en niet alleen mijn vader te vergeven, maar ook mijn relatie met hem te depersonaliseren. Ik besefte dat mijn vader een menselijk wezen was en niet de perfecte mythologische figuur dat ik van hem had gemaakt.

In The Church werd gezegd dat onze ouders de vader en moeder God vertegenwoordigen, dus wat zij ons ook aandoen, wij denken dat God ook zo is. Ik besefte dat ik had verwacht dat mijn vader perfect zou zijn en daarom mocht hij nooit een menselijk wezen van mij zijn. Wat betekende dat ik mezelf nooit toestond om menselijk te zijn als ik bij hem in de buurt was. Door hem te bevrijden, bevrijdde ik ook mezelf.

Dit was een mechanisme dat ik begon te begrijpen in de jaren ‘90, namelijk dat door anderen te vergeven, ik hen niet uit de puree haal; ik haal mezelf uit de puree. Zolang ik niet vergeven heb, handhaaf ik een energetische en karmische band met deze mensen. En waarom zou ik mij aan mensen binden die mij pijn gedaan hebben of geen goede bedoelingen met mij hadden?

De truc is in te zien dat het ego je altijd het gevoel probeert te geven dat jij niet kunt loslaten tot de andere mensen veranderd of gestraft zijn. Je kunt wél loslaten en wel op elk moment. Alleen, jij kunt niet loslaten zolang jij het gevoel hebt dat jij de andere mensen moet veranderen, een probleem moet oplossen, veranderen moet wat er in het verleden is gebeurd, compenseren voor wat er is gebeurd of door de klok terug te zetten.

Je kunt niet veranderen wat er in het verleden is gebeurd. Maar je kunt daadwerkelijk veranderen hoe het verleden jou in het heden beïnvloedt. En hoe kun je boodschapper van de geascendeerde meesters worden zolang jij sterke banden met je verleden onderhoudt? Zoals Jezus heeft gezegd: “Laat de doden de doden begraven” en “Wat heb je eraan, jij moet mij volgen.”

Geen vijanden hebben
Daarop voortbouwend, raakte ik op het eind van de jaren ‘90 gefascineerd door de Boeddha. Ik besefte dat de Boeddha in totale vrede verkeert, omdat hij nooit mentaal en emotioneel op iets op aarde reageert. Ik was gefascineerd door het verhaal van hoe Gautama Boeddha onder de Boboom zat, klaar om naar het Nirvana te vertrekken. Maar hij moest nog één allerlaatste test doen, alle demonen van Mara onder ogen komen. De boodschapper van The Church vertelde dat verhaal af en toe, maar op een keer toen ik naar haar luisterde, besefte ik dat zij niet het hele verhaal vertelde.

De echte test was dat de demonen alles deden wat ze maar konden bedenken om Gautama te dwingen op een of andere manier op hen te reageren. De gebruikelijke interpretatie was dat er een juiste manier en een verkeerde manier was om te reageren. Maar ik beseft dat er geen juiste manier was om te reageren. Als hij op ENIGE manier had gereageerd, dan zouden de demonen hebben gewonnen. Omdat jij, zolang jij nog het gevoel hebt dat je iets op deze wereld moet doen, het Nirvana niet kunt ingaan. Enkel door nergens op te reageren, slaagde Gautama voor die allerlaatste test. En hij reageerde niet omdat hij elke gehechtheid aan alles op aarde had overwonnen. Toen begon ik bewust te werken aan het blootleggen en loslaten van mijn persoonlijke gehechtheden.

Ik besefte ook dat de Boeddha geen vijanden kon hebben. Dit is een moeilijke test op deze wereld, omdat er zoals de meesters hebben gezegd mensen zijn geïncarneerd die óf gevallen engelen zijn, óf gevangenzitten in de denkwijze van de gevallen wezens. Dus wanneer jij je bewustzijn begint te verhogen en Christusschap tot uitdrukking brengt, zullen de duistere krachten worden geprovoceerd en dan zullen ze mensen proberen te zoeken die jou aanvallen. Deze mensen beschouwen zichzelf natuurlijk als jouw vijanden, maar jij mag jezelf niet zo over hen laten denken. Want als je dat doet, dan ga je denken als iemand die zich slachtoffer voelt.

Dus er kunnen mensen zijn die zichzelf als vijanden van de Boeddha beschouwen en als zodanig handelen. Maar de Boeddha beschouwt hen niet zo. Hij of zij ziet ze alleen maar als mensen die nog niet verlicht zijn. Dit is een uitdagende test voor mij geweest, vooral nadat ik ‘de openbaarheid’ inging als boodschapper. Van tijd tot tijd word ik geconfronteerd met mensen die mij heel agressief aanvallen. En in sommige gevallen gingen ze met opzet mijn leringen verkeerd interpreteren of totaal onjuiste uitspraken over mij doen.

Ik moest hier heel lang over nadenken en ik ontdekte één ding en dat was dat ik nooit iemand wilde kwetsen. Dus toen ik geconfronteerd werd met mensen die zich beledigd voelden door iets wat ik had gezegd of gedaan, voelde ik mij verplicht hen te helpen hun negatieve gevoelens te overwinnen. Het heeft een poosje geduurd voor ik deze beperking in mijn eigen psyche door had; of ik wel genoeg respect voor de Wet van Vrije Wil had om mij niet verantwoordelijk te voelen voor de gemoedstoestand van andere mensen. Als jij je echt druk maakt over het niet beledigen van andere mensen, zul je het heel moeilijk vinden om boodschapper te zijn – want jouw boodschap van de meesters zal onvermijdelijk de duistere krachten en de mensen die zij in hun macht hebben, beledigen.

Je angst voor duistere krachten overwinnen
Over duistere krachten gesproken, er zijn natuurlijk veel mensen in het spirituele veld die hen liever negeren. Veel beweren dat je geen aandacht aan hen moet besteden omdat dit hun kracht geeft. Hier komt evenwicht weer om de hoek kijken.

Het is helemaal waar dat je, als jij je als vijand van de duistere krachten beschouwt en jij denkt dat je hen moet bestrijden, ze energie geeft. Maar het is ook waar dat als je de duistere krachten negeert, ze jou niet met rust zullen laten. Nu, als jij weigert je goddelijke plan te vervullen en je Christusschap tot uitdrukking te brengen dan zullen de duistere krachten je natuurlijk met rust laten, want dan vorm je geen bedreiging voor hen. Maar wanneer jij je bewustzijn begint te verhogen, komen ze achter je aan. En als het jouw goddelijke plan is boodschapper te worden, dan zullen ze alles in staat stellen om je van dat doel af te houden. Dus je moet het delicate evenwicht vinden door te erkennen dat duistere krachten bestaan zonder ze als jouw vijand te beschouwen of te denken dat je hen moet bestrijden.

Zelfs toen ik klein was, was ik gevoelig voor energie en vibraties. Ik zou duidelijk het verschil kunnen zeggen tussen lichte en donkere vibraties en deze vaardigheid is veel sterker geworden sinds ik mijn bewustzijn heb gezuiverd. Toen ik mijzelf verhief, begon ik de bekwaamheid te krijgen waar Jezus over sprak toen hij zei dat we zo wijs als slangen moesten zijn, maar onschuldig als duiven.

Ik zou eigenlijk willen stellen dat pas toen ik deze neiging overwon, om de duistere krachten als mijn vijand te beschouwen, dat ik ze goed kon blootleggen alleen al door hun vibratie. De reden hiervoor is dat de duistere krachten met angst werken, maar angst kan op veel manieren vermomd worden. Zolang je bang bent, ben je niet in staat een paar van die subtiele vermommingen van angst te onderkennen, omdat je denkt dat zij nodig en gerechtvaardigd zijn. Pas wanneer je ware liefde ervaart, kun jij het verschil in vibratie zien tussen onvoorwaardelijke liefde en voorwaardelijke angst.

Pas wanneer je de vibratie van duistere krachten kunt voelen, kun jij de angst er voor overwinnen. Omdat jij, wanneer jij weet dat ze jou niet voor de gek kunnen houden, weet dat ze geen macht over jou hebben. Duistere krachten kunnen jou niet direct kwetsen, dus moeten ze jou bedriegen. Ze kunnen natuurlijk wel andere mensen gebruiken en ze zijn misschien in staat jou fysiek pijn te doen, maar zelfs dat risico wordt kleiner wanneer je hen niet als je vijand beschouwt.

De meesters hebben mij vele jaren getraind om beter onderscheidingsvermogen te krijgen. In het begin was ik bang voor verkeerde leringen, dus kreeg ik tegenzin in boeken lezen als ze niet door de meesters waren goedgekeurd. Maar ik ben op een punt gekomen dat ik nu een boek kan lezen en het verschil in vibratie tussen echte en verkeerde ideeën voelen. Ik ben ook beter de vibratie van mensen gaan lezen, vooral hun bedoelingen.

Er kwam bijvoorbeeld eens een vrouw op een conferentie en toen ze tegen mij begon te spreken, kreeg ik het gevoel alsof er een rood knipperlicht achter haar brandde. Dit wil niet zeggen dat ik niet met haar omging, omdat ik het gevoel had dat ik haar de kans moest geven om te veranderen. Maar ik hield wel altijd een bepaalde afstand en dat bleek later een verstandig besluit, omdat zij overduidelijk een verkeerde intentie had. En toen zij uiteindelijk doorkreeg dat ik er niet in meeging, werd ze heel erg boos en viel me zelfs op een tamelijk achterbakse manier aan.

En nu komt een belangrijk punt. Tenzij je zo sluw als een slang bent en zo argeloos als een duif, ben je niet in staat om gewoon de andere wang toe te keren wanneer je wordt aangevallen. En als je eenmaal jezelf in het openbaar begint uit te drukken als boodschapper van de meesters, word je zeker aangevallen. En de aanvallen zullen op maat gesneden zijn voor jouw persoonlijke zwakheden.

Maar onthoud altijd dat duistere krachten bij je kunnen komen als je uit je evenwicht bent, door aan de ene kant ze te negeren of aan de andere kant tegen ze te vechten. In The Church waren ze zo geconcentreerd op duistere krachten dat ik zelfs toen al doorhad dat het niet in evenwicht was. Aan het begin van de jaren ‘90 had The Church veel juridische problemen. De boodschapper legde uit dat dit duistere krachten waren om The Church en haar als boodschapper te vernietigen. Maar ik kwam wel op een punt waarop ik mij afvroeg of The Church niet in bepaalde mate gehecht was aan deze situaties zelf door deze op angst gebaseerde houding ten opzichte van de duistere krachten.

Een paar jaar geleden hoorde ik één van de leiders van The Church zeggen dat de boodschapper hem had verteld dat de kerkleiders nooit mochten vergeten dat ze in een gevecht tegen de duistere krachten op deze planeet zaten tot de dood erop volgde. Ik voelde duidelijk hoe die uitspraak vibreerde op angstgevoel, omdat wij als wij ons bewustzijn verhogen en onze gehechtheden overwinnen, wij op het punt komen waarop wij voldoen aan de eis van Jezus dat ‘de prins van deze wereld komt en niets bij mij vindt’. En wanneer de duistere krachten niets bij ons vinden, hoeven wij niet naar onszelf te kijken als zijnde in een strijd tegen hen tot de dood erop volgt. Wij roepen gewoon spirituele bescherming op en blijven alert, maar wij hoeven ons niet in een fort op te sluiten.

Wanneer je een roeping voelt, kijk dan niet achterom
Jezus heeft een zeer directe uitspraak gedaan, namelijk dat degene die zijn hand aan de ploeg houdt en achterom kijkt, niet geschikt is voor het koninkrijk van God. In zekere zin sluit dit aan op het loslaten van het verleden en gehechtheden loslaten, maar er is nog een dimensie.

In mijn persoonlijke geval moest ik door een paar zeer dramatische veranderingen in mijn leven in de buitenwereld heen om boodschapper te worden. Vanzelfsprekend had ik geen bewust idee waar deze testen over gingen (anders zouden het geen testen zijn), maar elke keer, wist ik intuïtief wat mijn volgende stap moest zijn. En in de meeste gevallen heb ik deze innerlijke aanwijzingen opgevolgd, wat de consequenties van deze acties ook waren. Bovendien heb ik zelden met spijt of boosheid op mijn acties en hun gevolgen teruggekeken. Ik heb ze als noodzakelijke stappen op mijn persoonlijke pad beschouwd.

Laat mij een paar van deze gevallen beschrijven. Toen ik net 19 was, ontmoette ik een meisje en ik wist intuïtief dat het de bedoeling was dat ik een relatie met haar kreeg. Zij werd mijn eerste vrouw en nadat we een aantal jaren getrouwd waren, hadden we beiden van binnenuit het gevoel dat wij naar de Verenigde Staten moesten gaan en in de nabijheid van het hoofdkwartier gaan wonen. Dus we verkochten alles in Denemarken en wij vertrokken met onze twee zonen. Dat hield in dat ik mijn diploma als architect niet kon gebruiken, omdat het niet geldig was in de V.S. Dus moest ik allerlei lage banen hebben, van het graven van kuilen tot aan van deur tot deur dingen verkopen.

Na twee jaar kreeg ik het gevoel dat ons huwelijk voorbij was en mijn vrouw was het met mij eens. Ze had een man ontmoet van wie ze dacht dat het haar tweelingvlam was en met wie ze later is getrouwd. Ik geloof dat het onderdeel van haar goddelijke plan was dat zij met deze man moest trouwen, zoals het ook onderdeel van mijn plan was om verder te kijken en met mijn tweede vrouw te trouwen. Het punt is dat ik een radicale mening heb over menselijke relaties, zouden sommigen zeggen. Ik geloof dat wij nooit het gevoel mogen krijgen dat wij andere mensen bezitten, in het kader van de Wet van Vrije Wil. En als wij het gevoel hebben dat wij geen andere mensen bezitten, kunnen wij ook niet toestaan dat wij het gevoel hebben dat zij ons bezitten.

Mijn ouders hebben mij een heel adequate en liefdevolle opvoeding gegeven. Maar ik heb altijd gezien dat ze bepaalde interesses in het leven hadden en ik heb nooit een moment gedacht dat ik als hun zoon het allerbelangrijkste in hun leven was. Mijn vader werd bijvoorbeeld helemaal in beslag genomen door de eendenjacht. Als klein kind zei ik eens tegen hem dat het zo jammer was de eenden te doden, maar zijn antwoord deed mij inzien dat ik, hoewel ik een mening mocht hebben over wat hij deed, niet van hem mocht eisen dat hij volgens mijn norm ging leven. Maar dat betekende ook dat ik niet aan hun verwachtingen voldeed en de rest van mijn leven in Denemarken bleef. Toen het tijd werd om verder te gaan met mijn goddelijke plan, ben ik verhuisd en heb nooit achteromgekeken.

Mijn punt is dat voor de mensen die spiritueel zijn, wij waarschijnlijk beginnen met een relatief normaal leven te leiden. Maar er zullen keerpunten in ons leven optreden, waardoor wij iets moeten doen dat niet gewoon is om aan ons goddelijke plan te voldoen. En als wij toelaten dat de verwachtingen van andere mensen ons weerhouden om die stappen te doen, dan missen wij deze kansen en loopt ons schema in de war.

Eens zei iemand tegen mij: “Jouw persoonlijke zoektocht naar verlichting was altijd belangrijker voor jou dan al het andere.” Ik keek hem recht in de ogen en zei: “Je hebt absoluut gelijk.” Mijn relatie met God en mijn goddelijke plan was altijd belangrijker voor mij dan al het andere op aarde. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar en naar mijn mening heb ik het goddelijke recht om mijn prioriteiten op die manier te stellen. Aan de andere kant ben ik ook heel gevoelig voor mensen en heb ik er alles aan gedaan om hen die ervaringen te laten krijgen die zij moesten hebben. Maar het is nodig dat er een limiet aan zit, zodat jij jouw goddelijke plan niet in de war stuurt om andere mensen gelukkig te houden.

Zoals ik zei, zijn er veel onverwachte en uitdagende situaties in mijn leven geweest. Ik ben er op een heel simpele manier mee omgegaan. Ik nam de situatie in ogenschouw, erkende dat ik niet de fysieke kracht had om die situatie te veranderen en accepteerde vervolgens dat dit mijn nieuwe situatie was. Als ik dit eenmaal had geaccepteerd, maakte ik er het beste van in overeenstemming met mijn bewustzijnsstaat van dat moment.

Gautama Boeddha heeft gezegd dat hij die zijn huis verlaat al de helft van zijn Dharma heeft voltooid. Voor mij was het vertrek uit Denemarken en in de Verenigde Staten wonen een grote uitdaging – ik moet zeggen schok. Het heeft mij gedwongen dingen te doen die ik nooit in Denemarken zou hoeven doen, wat mij op het volgende punt brengt van op het ego beuken.

Maar eerst wil ik nog duidelijk maken dat als het jouw goddelijke plan is boodschapper te worden, dan zullen de geascendeerde meesters je af en toe oproepen stappen te doen om je dichter bij het vervullen van dat doel te komen. Dit kunnen misschien wel heel dramatische veranderingen in je dagelijkse leven zijn en het kan menselijke en materiële kosten met zich meebrengen. Maar als je niet aan de oproep gehoor geeft, dan loopt je schema in de war en ontbreken er sleutelelementen aan je goddelijke plan.

Ik kreeg persoonlijk altijd intuïtieve inzichten wanneer ik aan een keerpunt toe was. Dit zijn GEEN beslissingen die ik met mijn dagelijkse bewustzijn neem. In feite komen ze tot stand wanneer ik alle verwachtingen en gehechtheid aan de buitenwereld heb losgelaten. Wanneer je al het lawaai in je hoofd opzij zet, komt er een dieper weten naar boven, en je ziet dan wat de volgende logische stap is. Dit gebeurde toen ik met mijn eerste vrouw trouwde, toen ik naar Amerika verhuisde, toen ik van mijn eerste vrouw gescheiden ben, toen ik met mijn tweede vrouw trouwde, toen ik met de ARJ website begon, toen ik van mijn tweede vrouw scheidde en toen ik weer naar Europa verhuisde en met mijn derde vrouw trouwde.

Laat mij met betrekking tot het gehoor geven aan een innerlijke oproep, iets aangeven wat in mijn ervaring veel mensen laat struikelen. Veel mensen verwachten dat de geascendeerde meesters hen volledige instructies moeten geven of een duidelijke visie of wegenkaart van alles wat er precies de bedoeling is dat er met hen gebeurt. Zo simpel gaat het niet en mensen die moeite hebben met controle kunnen het heel moeilijk vinden te accepteren hoe de meesters je leiden. In het begin zul je bij alles worden getest, wat inhoudt dat je geen heel duidelijke aanwijzingen krijgt.

In het begin zul je vaak geleid worden door gewoon beginnen te lopen, je huidige situatie achter te laten zonder enig idee waar het heengaat. Vervolgens krijg je misschien aanwijzingen om in een bepaalde richting te gaan en wanneer je daar naartoe gaat, krijg je misschien aanwijzingen iets anders te doen. Met andere woorden, je moet stap voor stap doen zonder in staat te zijn al te ver vooruit te zien.

Ik ben 36 jaar op het spirituele pad en ik ben 10 jaar boodschapper en zo leiden de meesters mij nog steeds. Ik heb geen duidelijke visie of wegenkaart van wat er de rest van mijn leven gebeurt en ik hoef het ook niet meer. Ik ben helemaal tevreden met elke keer een stap doen, in de wetenschap dat wanneer ik mijn innerlijke leiding volg, ik ga waar ik heen moet. Met betrekking tot innerlijke leiding is het ook belangrijk dat je bereid bent je eigen beslissingen te nemen, zoals later wordt beschreven.

Laat je ego afbeulen
Toen ik in 1987 naar de Verenigde Staten verhuisde, had een paar zeer onrealistische verwachtingen. In die tijd had ik het gevoel dat ik één van de meest enthousiaste en vastbesloten studenten in Denemarken was, wat werd bewezen door het feit dat ik bereid was zo’n offer te brengen door mijn vaderland te verlaten om de geascendeerde meesters te helpen. Dus ik verwachtte dat de meesters, omdat ik zo’n toewijding had betoond, in staat waren een of andere alchemie uit te werken, waardoor alle praktische aspecten van mijn verhuizing perfect zouden uitvallen.

In plaats daarvan had ik zoveel praktische moeilijkheden dat ik me soms afvraag hoe ik het emotioneel heb overleefd. Vooral de eerste acht jaar waren heel zwaar, omdat ik geen werkvergunning kreeg en allerlei kleine klusjes moest doen om het hoofd boven water te houden. Ik herinner mij dat ik in de modder rond kroop onder mijn caravan in de kale bergen en dat ik plotseling het gevoel kreeg dat ik wel heel erg ver van huis was. Ik vroeg me af of dit het was waarom ik naar de V.S. was verhuisd en of dit mij echt zou helpen mijn goddelijke plan te vervullen.

Als ik hierop terugkijk, kan ik zien dat veel van wat er gebeurde op zich niet veel betekenis had. Met andere woorden, het heeft weinig zin te analyseren wat ik heb gedaan om iets te laten gebeuren. Omdat het allemaal maar om één reden gebeurde, namelijk om mijn ego klein te krijgen. Alles was een test om te bewijzen of ik mij werkelijk aan het pad naar Christusschap wilde wijden of dat ik met een smoes naar mijn comfortabele leven in Denemarken zou terugrennen.

Als je Yogananda’s boek hebt gelezen, weet je misschien nog dat zijn goeroe hem een tijdlang aan allerlei vernederingen blootstelde om zijn ego klein te krijgen. Ik twijfel er niet aan of de geascendeerde meesters dit ook precies zo met mij hebben gedaan. Niet in de betekenis dat zij het allemaal deden, omdat ik in veel gevallen gewoon de consequenties van mijn eigen stomme keuzes moest dragen. Niettemin kan ik zeggen dat er geen andere manier was om in zo’n korte tijd mijn ego zo klein te krijgen, als ik ervoor gekozen had in Denemarken te blijven.

Mijn punt is als volgt. Als het je goddelijke plan is boodschapper te worden, is het heel erg waarschijnlijk dat je ego dit doel in de weg staat. En de enige manier om hem uit de weg te ruimen, is door hem door het stof te laten gaan. Als je je dit laat gebeuren, zullen het leven en de meesters dit zeker met je doen. Dus bied geen weerstand aan het proces en word niet boos op jezelf, God of de geascendeerde meesters om wat er tijdens dit onaangename, maar noodzakelijke proces gebeurt.

Neem radicaal de verantwoording voor jezelf op jou
Tegen het eind van de jaren ‘90 viel het voor mij allemaal te plek en ik accepteerde dat alles in mijn leven mijn verantwoordelijkheid was. Ik kreeg een krachtige Aha-ervaring waardoor het mij duidelijk werd dat ‘niemand mij ooit iets had aangedaan’, Ik besefte dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen wat andere mensen doen – wat niet in mijn geest bestaat – en hoe ik het waarneem en erop reageer – wat in mijn geest bestaat.

Ik besefte dat het mijn allergrootste verantwoordelijkheid was om mijn eigen geest de baas te zijn. En ik besefte dat ik de macht had om dat te doen. Ik besefte dat ieder van ons in het centrum zit van zijn eigen persoonlijke universum. Je kunt mij iets aandoen met de bedoeling mij te kwetsen, maar ik ben nog steeds vrij om op jouw daden te reageren zonder mij gekwetst te voelen. Omdat mijn mening over wat jij doet niet in jouw macht ligt; het is iets wat in mijn geest gebeurt en ik heb het potentieel daar de baas over te zijn.

Ik zeg hiermee niet dat ik dit altijd kan. Maar ik zie wel dat dit mijn doel is en ik ben er vandaag veel dichter bij dan een paar jaar geleden. En als je dit eenmaal echt ziet, besef je dat wij, menselijke wezens, maar twee opties in het leven hebben:

  • Als wij niet radicaal de verantwoordelijkheid voor onszelf op ons nemen, geven wij de macht over onze gemoedstoestand weg aan iets buiten ons, zoals andere mensen, ‘het leven’, God of de duivel. Dit betekent dat om enige zeggenschap over onze gemoedstoestand te krijgen, wij moeten proberen iets te bereiken om de baas over anderen te zijn. Natuurlijk is het heel erg moeilijk andere mensen in je macht te krijgen en het is onmogelijk om God in je macht te hebben. Maar het ego kan heel goed de indruk wekken dat hij die macht heeft gekregen.
  • Als wij wel radicaal de verantwoordelijkheid daarvoor nemen, beseffen we dat wij de macht bezitten om onze gemoedstoestand te beheersen. Wat betekent dat wij niet meer uiterlijke omstandigheden, andere mensen of de geascendeerde meesters in onze macht hoeven te krijgen.

Zolang je de macht wilt over iets buiten je, kun je geen boodschapper voor de geascendeerde meesters zijn. De schoonheid van de meesters is dat zij totaal boven de macht van het menselijke ego staan, wat wil zeggen dat zij niet door het ego kunnen worden omgekocht. Op het moment dat jij probeert de meesters te gebruiken om een of ander egospelletje te spelen, ben je het contact met de meesters kwijt. Je kunt dan wel contact maken met de verkeerde hiërarchie van bedriegers en zij kunnen je misschien het gevoel geven dat je aan de macht bent, maar dat gevoel is heel fragiel en je zult je constant door iets bedreigd voelen. Wanneer je volledig de verantwoording voor jezelf neemt, kun je ophouden met je door iets op deze wereld bedreigd te voelen.

Accepteer jezelf
In het midden van de jaren ’90 woonde ik een zomerconferentie bij in The Church en tijdens een dictaat van Godharmonie, werd ons gevraagd de hoogst mogelijke uitdrukkingsvorm van harmonie die wij ons konden voorstellen, te verbeelden. Ik voelde toen dat ik naar de centrale zon werd vervoerd waar ik voor de troon stond van de twee wezens die de hoogste uitdrukkingsvormen van God in de wereld van vorm zijn.

Ik zag toen langs hen heen en maakte contact met de Schepper zelf. Ik heb ervaren dat ik een verlengstuk van de Schepper ben, maar het was mij ook duidelijk dat wat dit verlengstuk is, niets meer is dan mijn persoonlijkheid in de buitenwereld en het zelf hier op aarde. Ik heb ervaren dat mijn diepste kern een bewustzijnsstaat is die geen eigenschappen heeft die ik tot dusver bij mijn persoonlijkheid of individualiteit op aarde ook had gezien.

Dit was een gedenkwaardige ervaring voor mij en sindsdien is het mijn allergrootste referentiekader geweest. Ik weet gewoon dat wanneer ik op een situatie reageer, het alleen het zelf in de buitenwereld is dat zo reageert en ik weet dat ik meer dan dat ben. Dus hoewel ik nog steeds een poosje in een patroon van reageren kan belanden, komt er een moment waarop ik besef dat ik hier niet meer in gevangen wil zitten en dan kan ik het simpelweg loslaten.

In de tijd dat ik die ervaring kreeg, had ik niet het concept van de Bewuste Jij dat Moeder Maria in 2005 heeft gegeven. Maar nadat ik die lering had ontvangen, besefte ik dat wat ik in feite had ervaren mijn ‘zelf ‘in de allerzuiverste vorm was geweest. Ik had de Bewuste Jij ervaren zoals het was voor het ooit incarneerde. Ik had mijzelf in de zuiverste vorm die maar mogelijk was ervaren, want mijn zelfgevoel had nooit kunnen worden beïnvloed door iets in deze vormwereld. Ik had het zelf ervaren dat boven alle vormen staat.

Het belang van deze ervaring was dat het ervoor heeft gezorgd dat ik een drempel overstapte waar ik alle schuldgevoel, schaamtegevoel en inferioriteitsgevoel kon achterlaten. Ik accepteerde mijzelf onvoorwaardelijk, omdat ik had ervaren dat de Schepper onvoorwaardelijk het zuivere zelf accepteert dat het uit zichzelf had geschapen. Zodoende begon ik te beseffen dat alle negatieve gevoelens over mijzelf alleen maar van het zelf in de buitenwereld konden komen, wat ik helemaal niet ben. En zodra jij je bewust van jouw ego en de persoonlijkheid in de buitenwereld kunt afscheiden, kun jij veel sneller vorderen op het pad.

Sindsdien heb ik veel mensen ontmoet die grote ruzie met mij maken over het concept de Bewuste Jij, en zij beweren dat het een verkeerde lering is en niet van de geascendeerde meesters komt. Zij voeren zelfs het argument aan dat omdat het niet in The Church werd gegeven, het wel een verkeerde lering moet zijn. Volgens mij is het enig nieuwe hieraan de naam ‘Bewuste Jij’. Het concept dat het zelf zuiver gewaarzijn is en boven de vorm staat, kun je in elke mystieke lering op deze planeet terugvinden. De Boeddha heeft  hier over gesproken, Jezus (wanneer jouw oog op één doel gericht is), Nagarjuna en Padmasambhava hebben er allen over gesproken. In het hindoeïsme heb je de lering van Advaita (niet twee) en je vindt het ook in de Kabbala, het soefisme en veel moderne mystieke leringen. Ik lees het ook tussen de regels door van de vorige leringen van de geascendeerde meesters.

Het is niet verrassend voor mij dat sommige mensen erop tegen zijn. Nadat ik mijzelf begon te accepteren, voelde ik een diep gevoel van innerlijke vrede. En dat maakte het mij gemakkelijk om de vibratie te voelen en te zien waarom andere mensen zichzelf niet accepteren. Dit niet accepteren leidt ertoe dat wij allerlei spelletjes gaan spelen, die bedacht zijn door het ego en de verkeerde hiërarchie om ons vast te houden in een eindeloze zoektocht om het gebrek aan zelfacceptatie te compenseren. We proberen validatie van bronnen in de buitenwereld te krijgen in plaats van naar binnen te gaan en te kijken naar waarom wij onszelf niet accepteren zoals wij geschapen zijn.

De lering over het vormloze zelf is de allergrootste bedreiging voor het ego en de verkeerde hiërarchie, wat betekent dat zij vanzelfsprekend de mensen zullen gebruiken die ze maar kunnen vinden, om de lering aan te vallen. Laat mij echter hier de kern van de zaak aan jou geven. Jezus zelf heeft gezegd dat geen man naar de hemel terug kan ascenderen behalve degene die uit de hemel is afgedaald. Wat oorspronkelijk afgedaald is, is NIET de persoonlijkheid in de buitenwereld en het zelf dat je nu hebt – dat is gewoon de onmogelijke droom van het ego. Zodoende is de enige manier om te ascenderen: de uiterlijke verschijning van je afschudden en terugkeren naar de staat van zuiver gewaarzijn waarin je de allereerste keer geïncarneerd bent.

Voor mensen die nog nooit een glimp van zuiver gewaarzijn hebben opgevangen, is dit maar een concept en zij kunnen eindeloos argumenten er tegen aanvoeren. Maar als je eenmaal zuiver gewaarzijn hebt ervaren, begin je te beseffen dat ALLES waar je zelf in de buitenwereld uit bestaat, weg moet. Je kledingstukken moeten van je afgestroopt worden en dan moet je de laatste geest opgeven, zoals Jezus bij zijn kruisiging heeft gedaan.

Het belang hiervan is dat zolang je geen zuiver gewaarzijn hebt ervaren, jij vast zit in een machtsspel. Wat inhoudt dat je onvermijdelijk de leringen van de geascendeerde meesters gebruikt om jou het gevoel te geven dat jij het onder controle hebt. Ik heb mensen dit zien doen bij The Church en zelfs de boodschapper had de neiging dat te doen.

Maar in het Aquariustijdperk is mijn visie dat de geascendeerde meesters dit niet meer toelaten. Als jij in een machtsspel vastzit, zul je geen boodschapper van de geascendeerde meesters worden. Je bent misschien boodschapper van de verkeerde hiërarchie van bedriegers, die je precies zullen vertellen wat jouw ego wil horen om jou het gevoel te geven dat je fundamenteel superieur bent aan andere mensen. Maar als je eenmaal zuiver gewaarzijn begint te ervaren, zie je de totale futiliteit van het spelen van dit spel en je ontwikkelt grote liefde, omdat je de geascendeerde meesters kent zoals ze echt zijn, in plaats van hen te zien door het waarnemingsfilter dat het ego en de verkeerde hiërarchie van bedriegers heeft gemaakt. En de echte meesters staan veel verder af van wat het zelf in de buitenwereld zich ooit kan voorstellen.

In het eerste artikel heb ik gezegd dat boodschapper zijn, erom gaat dat je een open deur kunt zijn. En hoe kun je een open deur zijn als je niet de staat van zuiver gewaarzijn in kunt gaan? Vasthouden aan of proberen het gevoel van zelf dat op het ego wordt gebaseerd, kan je nooit tot die open deur maken.

Sluit vrede met God en de meesters
Het belangrijkste effect van radicaal jezelf accepteren, is dat je dan vrede met God en de geascendeerde meesters kunt sluiten. In mijn geval werd ik eerst lid van de The Church in Denemarken. Toen ik naar de Verenigde Staten verhuisde, had ik de houding dat de meesters het mij allemaal gemakkelijk moesten maken. Daarna had ik een hele periode met veel uitdagingen en vernederingen. Ik had het gevoel dat de meesters mij enigszins in de steek hadden gelaten. Pas toen ik volledig de verantwoordelijkheid voor mezelf nam en mezelf accepteerde, kon ik dat gevoel loslaten.

Het gevolg van het ervaren van de Schepper was, dat ik vrede met God kon sluiten. Ik besefte dat God mij op geen enkele manier pijn had gedaan; alleen mijn op het ego gebaseerde concepten van God hadden mij pijn gedaan. Dus kon ik de wrok tegen God die wij allemaal hebben opgebouwd, loslaten die wij hebben gebaseerd op het monotheïstische beeld van de boze God in de lucht.

Door de jaren heen heb ik diverse ervaringen gehad van de Aanwezigheid van één van de geascendeerde meesters. Ik heb elders beschreven hoe ik de heel liefdevolle Aanwezigheid van El Morya (Master MORE) ben tegengekomen. Deze ervaring stond in scherp contrast tot het beeld van El Morya dat door The Church werd gebracht, waarbij hij werd gezien als een heel strenge en veroordelende meester. Ik heb soortgelijke ervaringen met andere meesters gehad en zij hebben mij allemaal geholpen te beseffen dat de echte geascendeerde meesters volledig en totaal boven de gesneden beelden staan die door het ego en het dagelijkse denken worden bedacht. In feite worden deze beelden in de buitenwereld zwaar beïnvloed door de verkeerde hiërarchie van bedriegers, die erin geslaagd zijn om een aantal beelden van de veroordelende god die ver van ons verwijderd is, op de geascendeerde meesters over te dragen.

Nadat ik beseft had dat ik zuiver gewaarzijn was, kon ik ook de geascendeerde meesters gaan accepteren als zuiver gewaarzijn, dat wil zeggen, een gewaarzijn dat volledig buiten de beelden omgaat die wij met het menselijke, op het ego gebaseerde of dualistische bewustzijn projecteren. En echt, wanneer je de meesters ervaart als boven de vorm staand, kun jij vrede met hen sluiten. En alleen wanneer je vrede met hen sluit, kun jij hen de vrijheid geven zich door jou heen uit te drukken. En alleen dan zul jij de open deur zijn voor de echte geascendeerde meesters.

Totale overgave aan God
Alles wat ik hierboven heb beschreven, had tot gevolg dat het me naar dat ene punt leidde, dat echt het begin van het boodschapper zijn vormde, namelijk het punt waarop ik mij totaal aan God overgaf.

Eén van de nuttigste leringen die ik van The Church kreeg, was dat Moeder Maria het concept overgave gaf. Dit hield in dat er veel dingen waren die jij niet zou kunnen oplossen of corrigeren. Jij moest ze gewoon loslaten, ze achterlaten, en daarna verder gaan. Dit concept was van grote betekenis voor mij door de jaren heen en ik mediteerde er vaak op. Ik paste het ook toe, hoewel je niet echt iets kunt loslaten tot je het psychologische mechanisme (de gehechtheid of overtuiging) ziet dat eraan ten grondslag ligt dat ervoor zorgt dat jij het vasthoudt.

Tegen het eind van de jaren ’90 begon ik mij innerlijk gefrustreerd te voelen. Aan de ene kant had ik het gevoel dat ik de leringen van de geascendeerde meesters al zo lang intens had bestudeerd, dat ik er zo mee gevuld was dat het overstroomde. En als ik het niet begon te delen, zou ik exploderen. Aan de andere kant kon ik in feite niet zien hoe ik het moest delen. Dit kwam grotendeels omdat ik mij niet van de cultuur van The Church had bevrijd.

The Church had overduidelijk een cultuur die werd gebaseerd op angst. Er was de intentie te controleren wie wat had gezegd over de leringen en je moest bepaalde cursussen volgen om geautoriseerd te worden om lezingen te geven. En de lezing die je zou kunnen geven, werden ook enigszins gecontroleerd, waarbij de algemene houding de angst om iets fout te zeggen was. Met andere woorden, het risico dat je één ding fout zou kunnen zeggen, woog veel zwaarder dan het potentieel dat je honderd dingen goed zou zeggen.

The Church zei wel dat ze de leringen van de meesters wilde verspreiden, maar het moest allemaal vanuit een centraal punt gebeuren en door The Church worden gecontroleerd. Dit gold ook voor het uitgeven van boeken. Natuurlijk werd alleen de boodschapper in The Church toegestaan een boodschap van de meesters aan te nemen. Veel mensen die beweerden dat ze boodschappen aannamen, werden geëxcommuniceerd. Er heerste een groot taboe op het denken dat je een boodschapper zou kunnen zijn.

Zoals ik eerder al zei, heb ik altijd gedacht dat de boodschapper in The Church volledig adequaat haar taak vervulde en ik heb nooit overwogen dat ik een boodschapper zou kunnen zijn of dat wilde zijn. Maar de boodschapper trok zich in 1997 terug en omdat er geen nieuwe boodschapper was benoemd, ontstond er toen een vacuüm.

Tegenwoordig kan ik zien dat een deel van mijn frustratie was dat ik het gevoel had dat het tijd werd om verder te gaan naar de volgende fase van mijn goddelijke plan, maar omdat ik nog steeds vasthield aan bepaalde ideeën en overtuigingen (waaronder, maar niet beperkt tot, de cultuur van de kerk), stond mijn geest niet open om te zien wat mijn volgende stap zou moeten zijn. Ik was verhuisd uit het hoofdkwartier van The Church en het voelde alsof ik in een soort vacuüm zat. Ik had het gevoel dat ik de meesters van nut wilde zijn, maar niet kon zien hoe.

Maar op mijn verjaardag in 2001 kreeg ik een doorbraak. Ik stond in mijn kantoor, waar ik grote platen van Jezus en Saint Germain had hangen. Plotseling zonder er van te voren over na te denken, keek ik naar de platen; ik had het gevoel dat ik contact met de meesters had en zei hardop: “Ik wil meer.” Wat ik bedoelde, was dat ik zo veel jaren de leringen van de meesters in de buitenwereld had gevolgd, maar dat ik toen een directer, persoonlijker contact met hen wilde.

De volgende dag kreeg ik inspiratie om software te kopen met stemherkenning voor mijn computer en toen begon ik het boek ‘The Inner Path of Light’ te ontvangen. Ik beschouwde het niet alsof het boek aan mij gedicteerd werd, maar dat was wel wat er gebeurde. Ik ging dan achter de computer zitten, zonder enige bewuste gedachte, en dan begon ik te spreken. Het hele boek kwam naar buiten zonder een bewuste planning of door erover na te denken. Ik liet het gewoon stromen.

Toen kwam in augustus 2002 de echte doorbraak. Helaas kan ik mij niets meer herinneren van wat eraan vooraf is gegaan. Vanzelfsprekend zei ik mijn decreten op, gebruikte mijn intuïtie om naar dingen te zoeken die ik in mijn psyche moest overwinnen, te werken aan het opgeven en verder gaan. Toch was het niet alsof er iets buiten mij om gebeurde wat tot stand heeft gebracht wat er daarna gebeurde.

Ik zat in mijn kantoor en was net klaar met een uur lang decreten opzeggen. Plotseling viel ik spontaan op mijn knieën en vanuit het diepste van mijn wezen kreeg ik het gevoel dat ik al mijn frustraties, ambities, wensen en verwachtingen over hoe het leven zou moeten zijn, opgaf.

Zoals ik zei, tot dan werd ik gedreven door een sterk gevoel van een missie hebben, een sterk gevoel dat ik iets moest doen – het gevoel dat mij al mijn hele leven achtervolgde. Nadat ik de leringen van de geascendeerde meesters had gevonden, dacht ik natuurlijk dat het betekende dat ik iets voor de meesters zou moeten doen. Daarom ben ik naar de V.S. verhuisd en jarenlang heb ik gedacht dat het mijn missie was decreten op te zeggen en deel uit te maken van The Church. En ik voelde mij gefrustreerd omdat ik wist dat ik niet alles aan het doen was wat de bedoeling was.

In een helder ogenblik zag ik al deze ambities en ik zag dat ze uit het ego en het uiterlijke zelf voortkwamen. En toen ik dat zag, besefte ik dat dit niet is wie ik ben, en letterlijk liet ik het allemaal los. Ik had het gevoel dat ik mijzelf totaal overgaf aan God en ik zei spiontaan hardop: “God jij mag me nu meteen naar huis halen!” En ik had letterlijk het gevoel dat als ik op dat ogenblik was gestorven, ik de aarde had kunnen achterlaten zonder spijt of het gevoel dat ik iets moest doen of wilde doen.

Een paar ogenblikken zat ik daar in volkomen vrede en toen voelde ik de Aanwezigheid van Jezus sterker dan ik ooit tevoren had gevoeld. Ik voelde hoe Jezus tot mij zei: “Als jij niets meer op deze planeet te doen hebt, ben je dan bereid iets voor mij te doen?” En vanuit de kern van mijn wezen voelde ik het woord ‘Yes’ opkomen.

Nu beschrijf ik deze ervaring niet om van mij iets speciaals te maken. Wij hebben allemaal een zelf in de buitenwereld en wij hebben allemaal verwachtingen en hoop en dromen. Maar wij hebben ook allemaal een zuiver zelf, wat inhoudt dat wij het potentieel hebben om de ambities en verlangens van het zelf op de wereld op te geven.

Wat ik zeg, is dat als het onderdeel van jouw goddelijke plan vormt om boodschapper te zijn, jij waarschijnlijk al je hele leven dat gevoel van een missie hebt gehad. Ik had dat gevoel van missie en dat gevoel had geen ongelijk. Maar met mijn dagelijkse denken had ik er allemaal lagen overheen gelegd over de manier waarop die missie zou moeten worden uitgevoerd. Met andere woorden, ik had het bij het juiste eind over het ‘wat’ gedeelte, maar ik kon het ‘hoe’ gedeelte eenvoudig niet zien. En tot ik deze uiterlijke verwachtingen totaal overgaf, stond mijn geest niet open om een duidelijke visie te ontvangen van wat mijn ware missie was en hoe die zou kunnen worden volbracht.

Met andere woorden, alleen de totale overgave heeft van mij de open deur gemaakt, zodat ik aan die missie kon beginnen. En alleen steeds maar weer die overgave, heeft mij geholpen door te gaan met die lagen in de buitenwereld transcenderen om mijn missie naar progressief hogere niveaus te brengen. Natuurlijk betekende mijn ene moment van overgave niet dat ik eraan toe was boodschapper te worden. Ik moest door een periode van training door Jezus heen, wat ik elders zal beschrijven. En ik beschouw mezelf nog steeds in training als boodschapper, een proces waar ik niet van verwacht dat het ophoudt zolang ik geïncarneerd ben.