De noodzakelijke verandering in paradigma’s op het gebied van de wetenschap en de religie

ONDERWERPEN: de enige constante is constante verandering – evolutie is een geleid proces – de evolutie verloopt meestal geleidelijk maar kent ook revolutionaire sprongen – groei verloopt in cycli – spirituele cycli, een overzicht – noodzakelijke veranderingen in religie – begrijpen hoe God schept – een rationeel inzicht in de wetten van God – wetenschap en religie verenigen – de noodzakelijke verandering in paradigma’s

Vraag: Je hebt meerdere malen gesproken over het verenigen van wetenschap en religie en een universele vorm van spiritualiteit voortbrengen. Kun je gedetailleerder uitleggen hoe dat deze keer moet gebeuren?

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus door Kim Michaels:

Er is gezegd dat de enige constante op planeet Aarde constante verandering is. Zowel gezond verstand als wetenschappelijk onderzoek moet ongetwijfeld bewezen hebben dat er voortdurend een veranderingsproces op deze planeet gaande is. Zowel de wetenschap, indien juist uitgelegd, als het gezond verstand laat zien dat deze verandering, dit evolutionaire proces, niet zo maar toevallig plaatsvindt of niet geleid wordt. Er is een duidelijk richtingsgevoel en wanneer er een richting is, bewijst dat dat er een onderliggende bedoeling bestaat.

Wanneer je dit overbrengt op de wereld van religie, zou het gemakkelijk te begrijpen moeten zijn dat religie door dit voortdurende proces van verandering wordt beïnvloed. Religies die zich niet aan veranderingen kunnen aanpassen, zullen er uiteindelijk niet in slagen aan de behoeften van hun leden tegemoet te komen en dan geleidelijk verdwijnen. Dit is al gebeurd bij talrijke religies die eens veel macht en miljoenen volgelingen hadden.

Als je bezorgd bent over de toekomst van je religie of kerk, dan zul je inzicht moeten krijgen in het onderliggende mechanisme dat verandering eist. In deze verhandeling zal ik dit mechanisme kort beschrijven en dan het verband leggen met wat er met de religie vandaag de dag moet gebeuren.

Ik besef dat veel christenen met grote argwaan naar de wetenschap kijken. Ik moet je zeggen dat de vijandigheid tussen wetenschap en religie vanuit mijn gezichtspunt totaal overbodig is. Ik voorspel bovendien dat deze vijandigheid tussen wetenschap en religie de komende decennia geleidelijk aan verdwijnt tot mensen nauwelijks meer kunnen begrijpen hoe die huidige vijandigheid zich ooit kon ontwikkelen.

De wetenschap heeft juist aangetoond dat er een geleidelijk veranderingsproces bestaat, een geleidelijk evolutieproces, dat constant op planeet Aarde plaatsvindt. Het huidige wetenschappelijke inzicht in de evolutie is echter onvolledig, omdat het op bepaalde onjuiste aannames wordt gebaseerd. Ik zal hier niet verder in detail op ingaan, omdat ik mij graag wil richten op een van de problemen van de huidige evolutietheorie.

De huidige evolutietheorie kan niet op de juiste wijze het geconstateerde feit verklaren dat de evolutie niet een soepel proces is. Elke onbevooroordeelde waarnemer kan wel begrijpen dat de evolutie op twee manieren plaatsvindt.

Gewoonlijk is evolutie een geleidelijk proces, maar op bepaalde tijden maakt de evolutie een reusachtige sprong naar een nieuwe fase of stadium. De juiste interpretatie van dit feit is dat het levensproces, het groeiproces, door twee complementaire krachten wordt aangedreven. De ene kracht is een geleidelijke, evolutionaire kracht die een evenwichtig en gestaag proces vormt. De andere kracht is een plotselinge, revolutionaire kracht die ervoor zorgt dat de groei tijdelijk sneller verloopt en een reuzensprong voorwaarts doet.

Groei gebeurt in cycli
Een andere manier om dit verschijnsel te verklaren, is door te stellen dat groei en vooruitgang in cycli plaatsvinden. Op bepaalde tijden gaat de revolutionaire kracht meespelen en brengt het leven op een nieuw niveau, in een nieuw stadium. Nadat een revolutionaire sprong heeft plaatsgevonden, neemt de evolutionaire kracht het weer over en gedurende bepaalde tijd of een cyclus vindt vooruitgang in een gestaag tempo plaats.

Wanneer je dit feit overbrengt op de wereld van religie, zie je dat het religieuze leven op planeet Aarde in cycli gaat. Deze cycli duren ongeveer 2000 jaar. Gedurende een cyclus van 2000 jaar zorgt het evolutionaire proces voor geleidelijke vooruitgang in het inzicht van de mensen in de spirituele kant van het leven. Dit geleidelijke proces wordt gebaseerd op en evolueert volgens het patroon dat werd vastgesteld toen de cyclus in werking trad.

Wanneer een spirituele cyclus ten einde loopt, geven wij, de geascendeerde meesters, een zeer geconcentreerde stroom spirituele energie uit. Deze energiestroom is de revolutionaire kracht die planeet Aarde en het bewustzijn van de mensheid op een nieuw niveau brengt. Sommige mensen kunnen onmiddellijk de verschuiving in spirituele energie aanvoelen. Zij omarmen die nieuwe energie en beginnen die met hun individuele bewustzijn tot uitdrukking te brengen. Deze mensen worden de voorlopers van een nieuw tijdperk, een nieuwe spirituele cyclus. Zij gaan gelijk op met de revolutionaire kracht.

Andere mensen kunnen de verandering in spirituele energie niet voelen en de evolutionaire kracht zal gedurende de komende 2000 jaar, deze mensen geleidelijk meer inzicht geven in de spirituele energie die de desbetreffende spirituele cyclus beheerst. Helaas verzetten sommige levensstromen zich zowel tegen de revolutionaire als de evolutionaire kracht en zij raken uiteindelijk in een lagere bewustzijnsstaat verstart.

Spirituele cycli, een overzicht
Laat mij jullie een kort overzicht van de spirituele cycli geven die al enige tijd plaatsvinden. Laten we beginnen bij het laagste niveau, zoals voorgesteld door het stadium van de holenmens. De oermensen waren in een bewustzijnsstaat waarin zij heel weinig inzicht in zichzelf of de wereld rondom hen hadden. Zij reageerden passief op veranderingen in hun omgeving zonder de oorzaak van die veranderingen te begrijpen. Met andere woorden, zij hadden geen enkele mogelijkheid om het verband te zien tussen zichzelf, tussen hun eigen bewustzijnsstaat, en hun situatie in de buitenwereld.

Na de fase van holenmens, kwamen de mensen in het stadium terecht dat gedomineerd werd door wat men een magisch bewustzijn zou kunnen noemen. In dit stadium begonnen mensen te begrijpen dat er bepaalde krachten in hun omgeving werkzaam waren. Die krachten veroorzaakten de verschijnselen die de mensen waarnamen en meemaakten. Omdat ze geen mogelijkheid hadden om iets wat ze zagen, te verklaren of te begrijpen, beschouwden zij natuurlijke verschijnselen als het gevolg van een of andere magische kracht. De mensen waren in zo’n lage bewustzijnsstaat dat ze met geen mogelijkheid deze kracht goed konden begrijpen. Daarom konden ze geen patroon zien in de werking van de kracht en dachten dat die geheel willekeurig en onverklaarbaar was. Dat moest wel magie zijn.

Na de magische bewustzijnsstaat groeide bij de mensen het vermogen om in abstracte termen te denken. Zij werden zich terecht ervan bewust dat de krachten achter natuurlijke verschijnselen niet willekeurig waren. Er leek een bepaald soort intelligentie of bedoeling achter te zitten. Tijdens deze fase begonnen mensen deze intelligentie in de vorm van niet materiële wezens te zien. Mensen begonnen het concept God te ontwikkelen.

De mensen begonnen toen te geloven dat de krachten in hun omgeving het gevolg waren van het werk van één of meerdere goden. Toch had men in dit stadium geen duidelijk inzicht in de samenhang tussen God en menselijke wezens. Met andere woorden, zij begrepen niet duidelijk dat hun eigen daden hun uiterlijke omstandigheden hadden beïnvloed.

Tijdens de volgende fase, die ruwweg omstreeks de tijd van Abraham begon, ontwikkelden de mensen het denkbeeld van een God die in wisselwerking met de mensen staat. Met andere woorden, in plaats van slechts het passieve slachtoffer van de daden van de goden te zijn, begonnen mensen toen te begrijpen dat er verband bestond tussen hun eigen daden en de daden van God.

Omdat de mensen nog steeds een betrekkelijk lage bewustzijnsstaat hadden, begonnen zij geleidelijk het denkbeeld te ontwikkelen van een boze en straffende God. In tegenstelling echter tot vorige eeuwen was de boosheid en bestraffing van God niet willekeurig en onbegrijpelijk. De belangrijkste vooruitgang die plaats vond, voor de Israëlieten was dat als gevolg van de uittocht uit Egypte en de wet van Mozes, was dat mensen begonnen in te zien dat de daden van God door bepaalde wetten werden vastgesteld. Met andere woorden, God straft alleen mensen als zij zijn wetten overtreden. Het idee is dat jij, als jij bepaalde wetten begrijpt en naleeft, je situatie zult verbeteren, terwijl jouw situatie verslechtert als jij die wetten overtreedt of negeert.

Toen ik 2000 jaar geleden op deze planeet verscheen, bracht ik een nieuw concept van God. In plaats van God af te schilderen als een boze en veroordelende God, beschreef ik God als een liefhebbende vaderfiguur. De bedoeling was dat ik de mensen een directere relatie tussen henzelf en God zou laten zien. Mijn opdracht was te prediken en door mijn eigen eenheid met het Christusbewustzijn te demonstreren dat alle mensen het potentieel hebben om een nieuw identiteitsgevoel te ontwikkelen. Door dit nieuwe identiteitsgevoel te ontwikkelen, kunnen mensen een juist inzicht in hun relatie tot God krijgen, namelijk dat alle mensen zonen en dochters van God zijn.

Het ontwikkelen van de identiteit dat jij een zoon of dochter van God bent, is echter niet het eindpunt van spirituele groei. Er is een hogere fase en gedurende de volgende 2000 jaar moet de mensheid dat hogere stadium volledig gaan begrijpen. Planeet Aarde verplaatst zich nu naar een nieuwe spirituele cyclus en wij als geascendeerde meesters geven bepaalde energie uit die een revolutionaire sprong in de spirituele ontwikkeling van de mensheid teweegbrengt. Mensen moeten nu tot het besef komen dat het niet de bedoeling is dat zij Gods wetten passief opvolgen. In plaats daarvan moeten zij zich die creatieve principes eigen maken, zodat zij mede-schepper met God kunnen worden.

Noodzakelijke veranderingen in de religie
Om volledig gebruik te maken van de spirituele veranderingen die plaatsvinden, moeten spiritueel geïnteresseerde mensen inzicht ontwikkelen in wat er gaande is. Zij moeten begrijpen wat er gedurende de voorbije 2000 jarige cyclus had moeten plaatsvinden en wat er in de volgende cyclus van 2000 jaar zou moeten gebeuren.

Wanneer je nadenkt over de uitleg die hierboven is gegeven, begrijp je dat de mensheid al duizenden jaren lang geleidelijk bij een groter en duidelijker inzicht van hun relatie tot God wordt gebracht. De mensheid is van een zeer primitieve bewustzijnsstaat, waarin zij geen duidelijk begrip had van het concept God, opgetild naar een bewustzijnsstaat waarin zij eraan toe is om de juiste relatie tot God volledig te begrijpen, accepteren en benutten.

Laten we, om het evolutionaire proces van religie verder te beschrijven, het eens hebben over de twee eerdere tijdperken en het komende tijdperk. Laten we om praktische redenen deze tijdperken benoemen door de precessie van de equinoxen te gebruiken, zoals de moderne astronomie demonstreert. De cyclus van 2000 jaar die door de wet van Mozes werd gedomineerd, is het Ramtijdperk.

Gedurende het Ramtijdperk was het de bedoeling dat de mensen de wet van God zouden gaan begrijpen. Daarom was de belangrijkste rol van religie om mensen inzicht in deze wet te geven. Elk tijdperk heeft positieve en negatieve mogelijkheden. De positieve mogelijkheid voor het Aquariustijdperk was dat door het leren kennen van de wet van God, mensen het intuïtieve inzicht zouden ontwikkelen dat het in hun eigen belang was, het was verlicht eigenbelang, om de wet van God na te leven. De negatieve mogelijkheid was dat religie zichzelf zou opwerpen als de bron van die wet en als de politiemacht die die wet dan ten uitvoer moest brengen. Met andere woorden, hoewel kennis van de wet van God de mensen moest bevrijden uit een primitieve bewustzijnsstaat, kon religie dit doel laten mislukken door de rol op zich te nemen van de bron en uitvoerder van die wet.

In de afgelopen 2000 jaar, namelijk het Vissentijdperk, kan de bedoeling van religie met mijn concept van de goede herder worden geschetst. Het was de bedoeling  dat de religie achter de verdwaalde schapen aanging en hen nieuwe inzichten gaf over hun eigen identiteit en hun relatie tot God. Het positieve potentieel van het Vissentijdperk was dat de kerk de herder zou zijn die de schapen zachtjes naar een beschutte wei zou kunnen leiden, waar ze het identiteitsgevoel dat zij een kind van God waren, konden ontwikkelen. Het negatieve potentieel was dat de kerk zich zou gaan gedragen als een gevangenisbewaker die zou proberen de schapen in een kooi te dwingen, zoals die door de mensen werd gedefinieerd.

Helaas heeft de katholieke kerk zich van haar rol als herder afgekeerd en in plaats daarvan de rol van gevangenisbewaker op zich genomen. Tijdens het Vissentijdperk hadden de mensen inzicht in hun relatie tot God en Gods wet moeten ontwikkelen. Dan zouden mensen nog duidelijker inzicht krijgen in hoe hun daden, door de onpersoonlijke wetten van God, hun huidige omstandigheden in het leven hadden geroepen.

Begrijpen hoe God schept
Ik heb al gezegd dat wat er in de afgelopen duizenden jaren gebeurd is, is dat de mensen beter inzicht in hun relatie tot God hebben gekregen. Onderdeel van dit inzicht is het herkennen van de manier waarop God schept. Wij, de geascendeerde meesters, hebben de mensen geleidelijk een duidelijker inzicht gegeven in het feit dat God de wereld heeft geschapen door bepaalde principes of wetten te gebruiken.

Wanneer de mensen deze principes begrijpen en hun vrije wil gebruiken om op één lijn met de wet van God te komen, dan kunnen de mensen de zelfvernietigende spiraal beëindigen die de mensheid duizenden jaren lang heeft gevormd en versterkt.

Het echte doel is echter niet alleen de mensen tot een bewustzijnsstaat te verheffen waarin zij ermee ophouden zichzelf te vernietigen. Het ware doel is de mensheid tot een bewustzijnsstaat te verheffen waarin de mensen zichzelf als mede-schepper met God zien. De mensen moeten juist inzicht krijgen in de principes die God heeft gebruikt om de wereld te scheppen en zich dan realiseren dat zij ook het potentieel hebben die principes te gebruiken om daardoor mee te helpen om het koninkrijk van God te scheppen. Alleen door als mede-schepper met God te handelen, kunnen mensen het instrument worden om Gods koninkrijk op aarde te brengen.

Wat ik bedoel, is dat het echte doel van de geascendeerde meesters is om het koninkrijk van God naar het materiële universum te brengen, dat in werkelijkheid een bewustzijnsstaat is. Wij willen dat de bewoners van dit universum de aarde zien als één klein onderdeeltje in Gods schepping. Wij willen dat de mensen begrijpen dat het huis van mijn Vader vele woningen heeft en dat deze wereld, waaronder planeet Aarde, één woning in het Huis van God is.

Je zou kunnen zeggen dat de mensen in voorgaande eeuwen geen enkel verband zagen tussen hun eigen daden en hun situatie in de buitenwereld. Ze dachten dat ze het slachtoffer waren van krachten waar zij geen macht over hadden. De mensen zijn geleidelijk aan bij het hogere inzicht gebracht dat de wereld door bepaalde wetten wordt bestuurd en dat het overtreden van die wetten tot ongewenste gevolgen leidt.

Vandaag de dag moet de mensheid nog een sprong maken en beseffen dat menselijke wezens altijd al mede-schepper met God zijn geweest. Mensen scheppen met de kracht van hun aandacht. Daarom moeten de mensen beseffen dat de huidige beperkingen op planeet Aarde niet door God, maar door menselijke wezens zijn gevormd. De enige manier om de omstandigheden op deze planeet te verbeteren, is dat de mensen het besluit nemen om Gods volmaaktheid te scheppen in plaats van de menselijke onvolmaaktheid.

Een rationeel inzicht in Gods wetten
Om volledig de wetten en principes die God gebruikt te begrijpen, moeten de mensen naar een rationelere bewustzijnsstaat opklimmen. De afgelopen 2000 jaar heeft de mensheid inderdaad een rationelere bewustzijnsstaat gekregen en het beste bewijs daarvoor is de evolutie van de wetenschap. Helaas verhindert de splitsing tussen wetenschap en religie dat de mensen alle voordelen van de rationele bewustzijnsstaat bereiken.

Toen God de wereld van vorm schiep, gebruikte hij twee verschillende soorten wetten. Er is een hogere wet, een spirituele wet, die de schepping van de hele wereld van vorm bestuurt, waaronder de spirituele wereld. Er is ook een lagere of materiële wet die de schepping van het materiële universum leidt. Om hun relatie tot God volledig te begrijpen, moeten de mensen zowel de spirituele als de materiële wet begrijpen. Op dezelfde manier, enkel door beide groepen wetten te begrijpen, kunnen mensen hun rol als mede-schepper met God uitoefenen.

De laatste 2000 jaar had religie een duidelijk inzicht in de spirituele wet moeten geven. Omdat de religie, in het bijzonder de orthodox christelijke kerk, zich afkeerde van de oorspronkelijke bedoeling, heeft de mensheid momenteel geen duidelijk inzicht in de spirituele wet van God. In principe zijn alle spirituele wetten bij de mensheid bekend, maar op dit moment benut en beschrijft geen enkele religie al deze wetten.

Het voertuig om mensen beter inzicht in de materiële wet te geven, is de wetenschap. Wij, de geascendeerde meesters, hebben het ontstaan van de wetenschap gesponsord en we blijven wetenschappers inspireren, hoewel de wetenschap zich van ons oorspronkelijke doel en opzet heeft afgekeerd. Het was onze oorspronkelijke opzet dat de wetenschap de materiële wet en religie de spirituele wet zouden beschrijven.

Wij willen dat de mensen beseffen dat de wetenschap en de religie elkaar niet wederzijds uitsluiten. In werkelijkheid is er zelfs geen concurrentie tussen die twee. Het zijn gewoon twee kanten van dezelfde medaille. Religie beschrijft de spirituele wet, maar zonder wetenschap is er geen mogelijkheid die spirituele wet in het alledaagse leven van de mensen ten uitvoer te brengen. De wetenschap beschrijft de materiële wet, maar zonder inzicht in de spirituele wet hebben de mensen geen zicht op hoe zij de materiële wet moeten gebruiken zonder zichzelf te vernietigen. Wanneer mensen bovendien in het materialisme wegzakken, hebben zij geen enkel idee over de bedoeling of betekenis van het leven.

Wetenschap en religie verenigen
Wat ik graag zou willen dat er gebeurde met zowel de religie als de wetenschap in de komende cyclus van 2000 jaar, te weten het Aquariustijdperk? Ik zou graag willen dat zowel de religie als de wetenschap hun juiste rol uitvoeren.

Laten we beginnen met de religie. In het Vissentijdperk had de religie de goede herder moeten zijn en de mensen op het bewustzijnsniveau moeten brengen waarop ze volledig hun ware identiteit als zoon en dochter van God konden accepteren. In het Aquariustijdperk moeten mensen boven dat identiteitsgevoel gaan staan. Mensen moeten beseffen dat zij als instrument kunnen dienen om Gods Koninkrijk op aarde te brengen door boven het menselijke denken te gaan staan en persoonlijk Christusschap aan te nemen. Zij kunnen als mede-schepper met God dienen.

De ware rol van godsdienst in het nieuwe tijdperk zal daarom zijn, mensen het identiteitsbesef te geven dat zij een individualisatie van God zijn die besloten heeft naar dit universum te komen met de specifieke bedoeling om te helpen Gods koninkrijk op aarde te brengen. Wanneer de mensen dit inzicht hebben ontvangen, moet de religie hen assisteren bij het opbouwen van dat nieuwe identiteitsbesef. Wanneer mensen dit doel bereiken, moet de religie hen de kans geven hun persoonlijke Christusschap en hun door God gegeven individualiteit tot uitdrukking te brengen.

Met andere woorden, in het Vissentijdperk zou religie de herder moeten zijn die de schapen zachtjes naar groenere weiden zou leiden. In het Aquariustijdperk moet de religie het voertuig worden voor de expressie van de pas verworven identiteit van de mens als mede-schepper met God.

Laten we nu eens de wetenschap bekijken. De ware rol van wetenschap in het Vissentijdperk was de mensen bevrijden van vele beperkingen in de materiële wereld. Toen ik op aarde was, besteedden de meeste mensen al hun tijd en energie aan overleven. In de afgelopen 2000 jaar heeft de technologische vooruitgang het een groot aantal mensen mogelijk gemaakt om vrije tijd en energie te krijgen.

Helaas gebruiken de meeste mensen hun vrije tijd niet voor het oorspronkelijke doel. Vanwege de splitsing tussen wetenschap en religie zijn heel veel mensen het slachtoffer geworden van een materialistische bewustzijnsstaat. In deze bewustzijnsstaat denken mensen dat hun leven geen hogere bedoeling heeft. Daarom besteden ze hun vrije tijd aan een zinloze jacht naar plezier en vermaak.

In werkelijkheid hebben wij de geascendeerde meesters, de mensheid het geschenk van de wetenschap en technologie gegeven in de hoop dat als de mensen vrije tijd kregen, zij die vrije tijd zouden gebruiken om spirituele groei na te streven. In feite hebben miljoenen mensen in de westerse wereld hun vrije tijd gebruikt om hun aandacht op de spirituele kant van het leven te richten, hetzij door religie, spiritualiteit of door de zelfhulpgroepen. Helaas zijn miljoenen meer zich nog niet eens bewust geworden van de onvoorstelbare kans die ze hebben gekregen nu zij meer vrije tijd hebben.

De ware bedoeling om vrije tijd aan de mensen te geven, is hen de gelegenheid te geven hun aandacht niet meer te richten op het mechanisme van de kost verdienen, maar zich op spirituele groei te richten. Je kunt geen twee heren dienen. Je kunt niet God dienen, waarmee spirituele groei wordt bedoeld, en de mammon dienen, in de betekenis van het najagen van plezier en vermaak. Daarom is de oproep ‘kies nu wie je dienen wilt’, tegenwoordig even relevant als 2000 jaar geleden.

De ware rol van de wetenschap in het Aquariustijdperk is mensen manieren verschaffen om de volmaaktheid van God op de materiële wereld tot uitdrukking te brengen. De wetenschap moet ook de kwaliteit van het leven blijven vergroten, zodat de mensen meer vrijheid kunnen krijgen om spirituele en persoonlijke groei na te streven. Bovendien moet de wetenschap als tegenwicht voor de religie dienen door het wegnemen van de subjectiviteit en bijgelovigheid die de religie duizenden jaren lang heeft gedomineerd. De wetenschap moet dit doen zonder het geloof van de mensen in God te vernietigen (zoals ze eeuwenlang wel heeft gedaan).

De noodzakelijke verandering in het paradigma
De ideeën die hierboven zijn beschreven, tonen de noodzaak aan van een grote omslag op het gebied van zowel wetenschap als religie. Toen ik 2000 jaar geleden verscheen, kwam ik een soortgelijke omslag in het gedachtegoed van het religieuze leven van het oude Israël brengen. Zoals jullie uit de geschiedenis weten, werd ik door de orthodoxe religie uit die tijd afgewezen. Ik verwacht niet dat de huidige orthodoxe krachten, hetzij op wetenschappelijk hetzij op religieus gebied, vrijwillig de omslag in gedachtegoed zullen omarmen, zoals ik die hierboven heb geschetst. Hoe kan deze omslag in de manier van denken dan ooit tot stand komen?

Dat kan alleen vanuit de gewone mensen ontstaan, wat precies de manier is waarop het christendom zich door de oude wereld heeft verspreid. Het kan alleen plaatsvinden als individuele mensen de verschuiving in het paradigma en een hogere bewustzijnsstaat beginnen te omarmen en te belichamen. Beter inzicht is de enige sleutel om die omslag in het denken teweeg te brengen. Die verschuiving kan alleen gebeuren als miljoenen mensen bewust hun potentieel willen erkennen om de relativiteit van het menselijke denken te ont stijgen en hun persoonlijke Christusschap aan te nemen.